After that day, after that conversation sa pinto ng kwarto ko with Rogue, wala na akong balita sa kanya. Ilang araw. Wala. As in, zero text. Zero tawag.
At ako? Hindi rin naman ako naghintay. Ayokong aminin sa sarili ko na umaasa pa ‘ko. Pero kahit anong pilit kong ilihis ang isip ko, ‘yung eksena sa barangay hall, ‘yung halik nila ng ex niya, parang replay na paulit-ulit sa utak ko.
I needed out. I needed air.
So nang i-message ako ng tropa ko sa group chat na:
Tara, Las Niñas tonight. Chill lang. Sayaw. Walang iyakan, ha?
Hindi na ako nagdalawang-isip. Sige, game.
Nasa Las Niñas kami ngayon. ‘Yung usual bar namin kapag kailangan naming maglabas ng sama ng loob, whether dahil sa lalaki, trabaho, o kahit family drama. Familiar faces, familiar lights, same bass-heavy music na halos gu
