BE MINE

I'M HAPPY BECAUSE WE CAN BE TOGETHER

"Anong sabi mo Erlyn? Parang nakikita mo si Shaira namay gusto kay Ryan? it's impossible for him to like!" Na iinis na wika ng kaibigan. Oo ng naman imposibleng magka gusto si Shaira pero nakikita sa mata ng babaeng yun na sobrang pag seselos! ngunit hindi lang masabi nito o kundi kaya ay nahihiya.

"Hindi ko alam Ariel! kaya ng pinapunta kita dito para tulongan ako I have two problems!" Na iinis kong sabi. Kunot noo naman ang kaibigan na tumingin sakaniya.

"What's first?" Tanong ni Ariel.

"Si Ashton" Tipid na sagot ko. Napabuntong hininga naman ito sa sinabi ko alam ko naman na hindi ako matutulongan nito dahil matigas ang ulo ni Ashton! at hindi ito nakikinig sa mga payo ko.

"Mahirap yan si Ashton. Pero anong pangalawa?" Tanong ni Ariel. Tumayo naman ako at kumuha ng wine sa lamesa.

"Alam muna sino ang pangalawa Ariel. Dapat mag sabi paba ako?" Tanong ko habang nakatingin sa window at nakikita lahat ang mga building sa ibaba.

Shaira smiled ng nakikita niya ang mukha ni Ryan bawat araw na lumilipas. Napabangon naman siya dahil may kumakatok sa pinto agad naman niya itong binuksan at nakita niya ang lola ni Ryan namay bitbit na mga pagkain.

"Lola?" Tanong ko.

"Ijah parang gulat ka yata?" Natatawa na sabi nito. Napangiti naman ako at niyakap ito. Ito lang kasi ang may alam ng kalagayan niya kong paano niya mahal ang apo nito.

"Shaira para kang bata! sha-sha sige na mag luluto muna ako. Gisingin mo muna si Ryan" Sabi nito. Kumalas naman ako sa pagkakayakap.

" Sige po lola" Sabi ko. Tumango ito at ngumiti bilang sagot. Umakyat naman ako sa itaas at ginising si Ryan, Mukhang mahimbing pa ang tulog nito. Gigisingin ko sana ito ng bigla nahila ang kamay ko kaya agad ako napahiga sa bisig nito.

"R-Ryan!" Na uutal niyang wika.

"Ang aga pa love" Sabi nito at sumiksik sa leeg niya. Napangiti naman siya ng palihim.

"Ryan kailangan mo gumising ng maaga dahil nandito ang lola mo" Sabi niya. kumalas ito sa pagkakayakap at tumingin sakaniya na may pagtataka ang mukha.

"Sa next week pa siya pupunta ang aga yata?" Tanong nito. Hinipo ko naman ang noo nito.

"Kahit ako nagulat dahil maaga siya dumating sa pagkakaalam ko ay next week pa siya pero masaya ako na dumating siya" Masaya kong wika dito. Tumingin ito sa mga mata niya na nagtataka kong bakit masaya na nandito ang lola nito.

"Aba ang saya!" Sabi nito at mahina pinisil ang ilong niya. Natawa naman siya sa ginawa nito.

"Tara bumaba na tayo" Sabi nito. Agad naman kaming tumayo, Hawak kamay naman silang bumaba. Napatingin naman ang lola ni Ryan sa amin namay ngiti.

"Tignan mo itong apo ako! Ano may naganap ba?" Tanong ng lalo nito. Tinignan ko naman si Ryan kong anong ibig sabihin ng lola nito.

"Lola" Parang na iinis na sabi nito.

"Eh bakit ba kayo nahihiya, Ali ng kayo! mag kwento naman kayo sa karanasan niyo rito" Sabi nito at sabik na sabik na marinig kong ano ang sasabihin namin.

"Ano masaya ba kayong nag sasama?" Tanong ng lola nito. Tinignan ko si Ryan pero nakangiti lang ito. " -Mukhang masaya naman kayong dalawa dahil walang problema ang mga mukha niyo. Ngapala saan ba si Mantha?" Tanong nito.

" Natutulog pa siya Lola. Later I will wake him up"Maotoridad na sabi ni Ryan. Napalinga linga naman ako sa sinabi ni Ryan pinag pipilitan parin ba nito na pag aralin si Mantha kahit nahihirapan ang bata. Nawala naman ang ngiti sa labi ko.

"Naku bata ka! Wag mo muna siya'ng papasukin. May sinabi ba sayo si Mantha na problema? because the maid told me something on the phone ng hindi maayos si Mantha at medyo nag iba ang pakikitungo niya kaya nag resign ang maid" Sabi ni Lola. Tumingin sakin si Ryan at may sinasabi ito sa mga mata na wag ako mag sasalita ng kong ano kay Lola.

"Don't worry grandma, Mantha is fine. Ayos naman siya mas naging matalimo pa siya ngayon" Sabi nito. Why is Ryan lying to his grandmother? na alam naman nilang dalawa na hindi maayos si Mantha kaya pinag bubuntonan siya ng galit ng bata!

"Are you sure Ryan? Alam kong si yaya Rere ay hindi mag sisinungaling sakin?" Pag pakumperma ng lola nito. Tumingin sakin si Ryan na depensahan siya pero hindi ako nag salita dahil may awa ako sa bata.

"Lola everything is fine" Sabi nito. Mag sasalita ba ako? Kasi alam ko sa mga mata ni lola na nag alala ito sa apo.

"Gigisingin ko muna si Mantha" Sabi ko at nag bigay ng galang sa matanda agad naman ako tumayo at pumunta sa kwarto ni Mantha. Ng makapasok siya sa kwarto ay nakita niya si Mantha na natutulog pa at sa pagkakaalam niya ay mahimbing ito natulog nag kalat naman ang mga libro sa ibaba at mga papers na galing na nilulukot.

Umupo siya sa kama at mahina hinaplos ang buhok nito.

"Hmm..Yaya rere sorry" Sambit nito.

"Ayos lang yon Mantha sa susunod wag kanalang mag isip ng ikakasakit sa puso at isip mo" Sabi ko. Nagising naman si Mantha at tinignan siya nito namay pagtataka.

"Bakit ka nandito? umalis ka!" na iinis na sabi ng bata.

" Fine aalis ako kapag maayos kana! I'm her upang damayan kita ok" Sabi ko. Seryoso ito tumingin sakaniya. Walang kimi na niyakap siya nito.

"Sorry talaga sa sinabi ko kanina ate Erlyn! Maybe you should tell me to just study upang hindi ako pagalitan ng family ko and he really wants to see my family in the Philippines!" Sabi nito. Hinagod ko naman ang likod nito.

" Sige tutulongan kita diyan!" Sabi ko at ngumiti. Tumingin sakaniya ang bata namay saya sa mukha.

"Talaga gagawin mo sakin yun? Salamat ate Erlyn. Akala ko pagagalitan mo nanaman ako sa hindi pag sunod kay kuya Ryan" Sabi nito at niyakap ulit siya. Grabe naman si Erlyn! hindi bayun na aawa sa bata! Wala talagang binibigay ng mabuti si Erlyn sa bata alam naman nito na hihirapan ang bata na mag adjust!

"Tara bumaba na tayo. Nandoon si lola" Sabi ko.

"Si lola nandito! Sige pumunta na tayo" Sabi nito. Agad ko naman ito binuhat papunta sa ibaba. Hays sana may anak ako ganito ka bait!