BE MINE

THE DAY YOU WERE GONE

Na sa Hospital ako binabantayan ang mama ko kasama si Niel salamat sa kaibigan niyang si Niel ay nababantayan ng mabuti ang kaniyang ina.

"Salamat sa pagbabantay kay mama Niel sorry ng pala tungkol sa-" pinutol nito ang sasabihin niya, Alam niya ang ibig sabihin nito. Wag nalang balikan ang nakaraan pass is pass never discuss ganun na tao si Niel.

Nakatanggap naman ako ng message kay Erlyn may ipinasa itong picture masaya si Ryan sa picture na ito. Kailangan ko talaga mag move on kay Ryan hindi madali mag move on para sa isang tao na mahal na mahal mo pero kakayanin niya maabot sa makakaya niya! Mahal na mahal niya si Ryan pero mabuti narin na wala sa tabi ang lalake na iyon kong mas maging matagal ay mas lalo lamang siya'ng mahihirapan.

Tatlong araw na siya sa hospital ngunit ang isip niya ay nandoon parin sa newyork kong kamusta na ba si Ryan wala na siyang balita at fourteen days nalang ang natitira para sakanila ni Ryan kahit pitong araw gusto niya pa ito makasama kahit pitong araw lamang!

Nag ring naman ang phone ko tawag ni lola napangiti naman ako.

"Napatawag kapo lola?" tanong ko.

"Nandiyan na si Ryan sa pilipinas kaya goodluck!" sabi nito at tumawa. Ano nandito na si Ryan? Nandito na siya? agad naman ako kumuha ng facemask upang hindi siya makita ni Ryan doon. Ilang oras ay nakarating siya sa airport at nakita niya si Erlyn na papasok ng cr ay agad niya ito hinablot.

"May fourteen days pa kami ni Ryan! so wag kang mag alala ako muna sa asawa ko" sabi ko. Gulat naman ito tumingin sakaniya.

" Asawa mo? Hindi ako papaya-" pinutol niya ang sasabihin nito ng nag hahabulan sila kong sino ang una na makapunta kay Ryan. Nag siksikan naman siya sa mga tao at siya ang na una. Tinignan niya si Erlyn namay pag iinsulto kaya inis itong umalis.

"Are you done?" tanong nito. Ngumiti ako at niyakap ito that I miss the smell of it kahit anong tignan ko ay masaya parin ako na makakasama ulit ko si Ryan.

Ng makarating sila sa mansyon ay walang kibo si Ryan parang malamig ito ngayon. Agad naman ko hinawakan ang kamay nito kaya napatingin ito sakaniya.

"Ryan anong problema mo?" tanong ko.

"My problem is you! hindi ko akalain na nag kita kayo ni Ashton sa hotel!" Sigaw nito. umilingaw-ngaw naman ito sa bahay. Gulat ako napatingin kay Ryan hindi ko alam ang sinasabi nito! Oo ng pala si Erlyn! Ang babaeng yon! kaya pala malamig makitungo si Ryan. "-Hindi ko alam na maniniwala paba ako sayo Erlyn, Kasi lahat ng problema mo dinadaan mo nalang sa kama!" Sigaw nito. Agad naman pumagitna ang mama ni Ryan.

"Ryan ang aga pa! bakit naman kayo nag aaway?" tanong ng ina ni Ryan. Yumuko naman ako. Inis naman ito tumingin si Ryan sakaniya.

"Mom labas kana po rito" malamig na sabi ni Ryan. Napabuntong hininga naman ang mama ni Ryan sabay hawak sa kamay niya.

"Kuya mali ka na sinasaktan na tao!" isang boses ang narinig ko. Hindi ako nag kakamali si Riana. Gulat naman ako kong anong ibig nitong sabihin, sana hindi nito sabihin ang totoo.

"At bakit?" tanong ni Ryan. Ngumiti sakin si Riana. Sana wag niyang sabihin! please wag niyang sabihin!

"Ang kailangan pag sabihan mo si Erlyn!" sabi ni Riana. Please nag mamakaawa ako sayo Riana wag mo sabihin ang totoo! Gusto ko pa makasama si Ryan sa huling pagkakataon.

"What do you mean?" tanong ni Ryan.

"Matalino ka naman! May isip ka mata at puso na nag papatunay na sino ang mahal mo! pero binabalewala mo lang! mas gusto ko ang Erlyn ngayon kesa sa dati" sabi ni Riana sabay tingin sakin "-Assignment mo yan kuya bago mahuli ang lahat may fourteen days kanalang upang mag isip sana gamitin mo ang puso mo at mata mo sino ba talaga ang kaharap mo!" sabi ni Riana at umalis. Nakangiti sakin ang ina ni Ryan.

"Ijah, Away niyo iyan, I hope you get along soon"sabi nito. sabay alis nito sa harapan ko. Aalis rin sana ako upang si Erlyn na ang papalit sakin. Sakanilang away ito hindi para sakin mas better if

si Erlyn nalang ang aasikaso.

"Sorry!" sabi ni Ryan at agad ito umakyat. Paano ko ba ulit siya paamohin? Pumunta naman ako sa kusina at nag luto upang agahan sa pamilya ni Ryan. Inapag ko lahat ng niluto ko. Nag sa datingan naman ang bagong gising si Riana ay sabik na kumain si Ryan na lang ang wala.

"Ikaw na ang gumising sakaniya, Kundi naliligo pa siya" sabi ni Riana. Ngumiti naman ako bilang sagot, Pumunta ako sa kwarto sa itaas at may narinig akong tumawag kay Ryan isang babae.

"Hi babe! Na miss kita!, Nandiyan naba ang asawa mo?" tanong ng babae na tawag nito. Hinihintay ko naman ang sagot ni Ryan. palakad lakad pa ito bago sumagot. Please Ryan kahit ngayon lang wag kang mag sinungaling para sakin!

"Yeah nandito, free kaba ngayong gabi?" tanong nito. Nag landas naman ang luha ko, I'm sure misunderstanding lang ito shaira kaya wag kang mag papa apekto. Pinunasan ko ang luha ko at tumingin kay Ryan.

"Ahm..Ryan, Kakain na" tawag ko rito. Akala ko ay mag re-respond ito hindi pala para siyang multo na hindi nakita nito. Mali kaya ang desisyon ko na umuwi agad? sana hindi nalang ako umalis sa Newyork.

Agad naman ako lumabas sa kwarto. Lalakad sana ako sa ibaba ng natapilok ako napapikit naman siya ng mariin.

"Ayos kalang?" tanong ni ashton. tumango naman ako, agad naman ako nito binuhat.

"Alam ko na hindi ikaw si Erlyn pero mag ingat ka sa kinikilos ni Ryan" sabi nito. Tumango naman ako, agad naman ako nito binuhat kaya lahat ng nandito nakatingin sa amin. Pinaupo naman ako nito. tinignan ko si Ryan pero parang wala itong pakialam sakaniya. Napayuko naman ako.

"Busog pa pala ako, Sige aalis na muna ako" sabi ko. Yumuko ako sakto sa pag talikod ko ay tumulo ang luha ko!

"Paano ba kita pakikisamahan ngayon!" Inis na sambit niya at lumabas sa mansion.