MARRYING THE SCANDAL

4

Habang nasa byahe kami ni Trissa ay walang nagsasalita samin, parang pinapakiramdaman namin kung sino ang unang magsasalita pero nanatili lang akong tikom ang bibig dahil sa pakiramdam ko ngayon. Hindi ko alam kung saan ako titira o makikitira, bagay na kanina ko pa iniisip.

Nang dahil kay Devon na demonyo, wala akong matitirahan!

Wala akong ibang mapupuntahan kundi kila Althea at Trissa lang pero dahil kalat na nga ang scandal video ko malamang sa malamang ay alan na rin ito nila Tita at Tito at dissapointed din sila sa'kin. Bagay na napanoud nila, napabuntong hininga na lang ako. Biglang nagsalita si Trissa na ikinalingon ko.

Bagay na alam kong pilit din silang dalawa na pinapalayo sa akin dahil sa issue ko.

"May apartment kaming maipapahiram sa'yo." Sabi nito na nakapag pakunot ng noo sa'kin. "Malapit lang ito sa school and don't worry, everything are already fine. Thea is just waiting as there, after we arrived, we will tell eveything." Sabi nito at bahagyang tumingin sa'kin ngumiti kasabay ng pagkindat bago ibalik sa unahan ang tingin.

Napangiti na lang ako at pinunasan ang tumakas na luha sa'king mata. Kahit na gan'to ang bagay na nangyari sa'kin ay nandiyan sila at hindi nila ako iniwan bagkus ay tinulungan at sinuportahan nila ako.

I'm so lucky to have a friends like them.

Sumandal muna ako sa upuan bago dahan-dahan ipikit ang aking mata. Siguro dahil sa pag-iyak at pagod ko kaya ako dinadatnan ng antok. Bago ako lamunin ng antok ay narinig ko pa ang sinabi ni Trissa.

"Sleep well, little cry baby." Ani nito na nakapag pangiti sa akin.

And everything went in black.

***

Trissa's POV

Napansin ko na kanina pa tahimik si Bev, alam ko na napakahirap ng nararamdaman niya ngayon without even telling us we can see na nahihiya na rin siyang lumapit sa amin para lang sabihin na tulungan siya. Nagpagdesisyunan namin na bilhan muna siya ng apartment which is mura lang naman at kinumpleto na namin ang mga bagay na gagamitin niya.

Habang nagmamaneho ay parang lalong tumahimik ito kaya naman sinilip ko muna at nakatulog pala siya na nagpangiti sa akin. Wala s'yang pinagbago, cry baby pa rin s'ya katulad noon. Were very close to each others like kung anong meron kami ay ganoon din siya kaso ang pinagkaiba lang namin our parents have time to us not like Bev, her parents are very very busy like they have no time for Bev even holidays.

Bev spents holiday with her own, but we, were spents holidays with our parents pero look at her strong and brave woman still standing with her own capability just to make sure she can finish and get her dreams so she can be a professional someday.

Pero kanina napag-usapan din namin nila Mommy and Daddy ang scandal ni Bev. And they want me to move and stay away to Bev para daw hindi ako madamay sa issue like how I'll be part in the scandal if si Bev lang naman ang nadoon. But yeah, my parents have a point na pwede kami madamay in the other way but we can't leave Bev alone.

Flash Back

Nasa dinning area ako at kumakain ng ice cream while scrolling in my phone and waiting sa text ni Thea if she have see an apartment na mura lang para kay Bev and inaantay ko ang message din ni Bev kung susunduin ko na siya.

Habang kumakain ako ay biglang pumasok sila Mommy and Daddy with some emotions in there face na parang galit na ewan pero hindi ko iyon pinansin. Hanggang sa magsalita si Mommy.

"We see the video." Pinimula nito kaya naman napatingin ako sa kanila. "We see how that Beverlyn enjoy the s*x with that guy in the video. Ngayon ay kalat na kalat na dahilan para maging scandal n'ya ito." Sabi nito na akala mo ay alam na alam ni Mommy ang tunay na nangyari sa kaniya.

"Bev is a victim of rape and she doesn't want it, okay?" Sabi ko. "Mom, can you please stop judging Beverlyn? We doesn't know everything." Sabi ko dito pero tinaasan lang ako ng kilay ni Mommy like parang may mali sa sinabi ko, biktima lang naman talaga si Beverlyn dito.

"Move away from her, and don't talked to her or even comfort anything. Dahil puwede kayong madamay sa scandal n'ya." Sabi naman ni Dad, naiinis na ako sa mga pinagbibintang nila kay Beverlyn. "Stay away from her, understand, Trissa." Madiin na sabi ni Daddy.

Tumayo ako ng tuwid at humarap sa kanila ng taas noo. Ayoko ng mga sinabi nila ng walang kahit na anong bagay ang magpapakatunay na ginusto nga iyon ni Berverlyn, nagpaparatang sila na hindi nila alam ang buong katotohanan.

"Mommy, Daddy. Can both of you stop?How can you be so rude to her? We doesn't know everything! Hindi nga natin alam 'yung pinaparatang niyo sa kan'ya na ginusto n'ya 'yun, eh. Tapos ano? Pinapalayo n'yo ako sa kan'ya dahil lang sa scandal n'ya, which is kami lang ang nakukuhanan n'ya nang lakas for now." Sabi ko sa kanila. Medyo tumaas na rin ang boses ko pero matatalim na tingin lang ang nakuha ko mula sa kanila.

"Hindi ako lalayo kay Beverlyn. We will stay her no matter what. Walang kayang magpatunay na ginusto n'ya ang nangyari sa kan'ya ito ngayon. Take it everything i have, but leaveng Beverlyn alone is like f*****g of s**t!" Sabi ko sa kanila kaya naman sinigawan nila ako na ikinagulat ko.

"TRISSA!!" Sigaw nila sa'kin pero di ako magpapaapekto dito.

Lumakad ako papalayo sa kanila kahit na naririnig ko pa ang sigaw ng mga ito. Bastos kung bastos but, how they can tell me na hindi rin pambabastos ang pagpaparatang nila kay Beverlyn without any evidence na ginusto nga niya ito.

Pagkapasok ko ng kwarto I immediately do everything bago pa ako harangan nila. I packed everything sa maleta ko uniform some needed things also I ready my laptop and other gadgets na kailangan sa school, my school bag also ay hinanda ko na ang sarili ko dahil this time.

There's no turning back.

Nang mahanda kon a ay agad akong bumaba nakita ko pa sila Mommy at Daddy na naka kunot ang noo habang na katingin sa'kin.

"Aali ka! Sasamahan mo ang kaibigan mo na napapaligiran ng mga issue dahil sa scandal n'ya ngayon! Are you thinking Trissa!? Pinapalayo ka namin dahil puwede kang madamay in some other way!" Sigaw ni Dad pero hindi ko na ito nilingon pa. Disidido ako sa desisyon ko damay-damay na ito atleast we have us.

We have us and never leave one of us.

Pagkapasok na pagkapasok sa kotse ko ng gamit ko sa kotse ay narinig ko pa ang huling banta sa'kin na kahit kaipan hindi ko na muling makikita at makukuha pa.

"Once you leave and choose that Beverlyn! You will never came back in our house and we well end everything at your ATM now on, Trissa!" Sigaw nang mga ito, pero wala disidido na ako. Sumakay na ako at pinaharurot ang kotse ko.

Nang nasa tapat na ako ng BDL ay agad kong pinidot ng mabilisan ang code at good to say naunahan ko sila inubos ko lahat ng ATM ko para may magastos kami.

New life without them make me challange.

Habang na byahe ako ay biglang tumunog cell phone ko and it's Thea, calling me. Maybe because of the apartment, sana may nahanap na siya wala kaming matitirhan ni Beverlyn nito.

Thea Calling...

"Hello, may nahanap kana na apartment?" Panimula ko at halatang nagmamaneho rin ito dahil sa tunog ng sasakyan niya.

"Oo, meron na. By the way sasamahan ko si Beverlyn sa apartment. Umalis na ako ng bahay, I dont like how they judge Beverlyn, no one doesn't know anything kaya nagkasagutan kami at umalis ako ng bahay." Sabi nito sa mahabang salaysay niya. Napangiti ako.

Hindi ko alam sa kadahilanan nang pangiti ako. Kahit na nasa ganto kaming posisyon iisa lang ang tumatakbo sa isip namin. Umalis ako dahil sa iisang pahayag namin ni Thea what a friend nga naman.

"Lumayas din ako." Sabi ko bago tumawa. "Paano ba 'yan? Hindi lang kayong dalawa." Sabi at narinig ko naman itong tumawa.

Kaibigan ko nga ang gaga, tumatawa pa kahit wala na kaming bahay na mansyon.

"Paano ba 'yan, mukang sesermunan tayo dito ni Beverlyn..." Sabi nito napapiling na lang ako. Yari nga kami du'n. "Isesend ko sa'yo ang lugar ng apartment natin, kita kits. And by the way sunduin mo si Beverlyn, nag text siya sa'kin, mukang pinalayas na 'yun she need us." Sabi nito napahawak ako sa manebela at napabilis ang takbo ko. Mukang kalbaryo na nga ang buhay ni Beverlyn sa kamay ng mga magulang niya.

"ASAP.." Iyan na lang ang sinabi ko at pinatay na ang tawag niya.

End of Flash Back

Mukang nakaiwas nga kami sa sermon ng magulang namin pero kay Beverlyn ay hindi. Hindi namin iiwan mag-isa ang isang cry baby no matter what, we will stay until we acheive our dreams.

This will be the first chapter of our diary with an ordinary life. With three of us. No parents. No allowance from them. Sariling hirap para sa aming pangagailangan. Sana makayanan namin 'to para sa isa't isa.

***

:)