Yazardan
Yeşim Hanım Kumru'yu görmüştü; Mustafa'ların odasına nasıl baktığını, sonra nasıl da yıkıldığını. Neler olduğunu tam anlayamamıştı ama onlar yanından gidene kadar koridorda saklanıp konuşmalara kulak misafiri oldu.
"Abla, o beni hiç sevmemiş."
"Ne oldu gülüm?"
"Az önce kapısı açık oda vardı ya..."
"Evet, biraz durup bakmıştın."
"Mustafa ile Selvi'yi yan yana gördüm."
"Ne diyorsun sen, gülüm? Dur şuna iki çift laf edip geliyorum, bekle sen."
"Dur abla, değmez. Ne bir söz söylemeye ne de tek bir kelimeye... O, seçimini yapmış."
"Bu böyle olmaz gülüm. Çık karşısına, bağır, çağır ama içine atma."
"Gerek yok abla, gidelim hadi."
Yeşim Hanım saklandığı yerden çıkıp her şeyi anlatmak istedi ama yapamadı. Kumru'ya o da yalan söylemişti. Yüzü yoktu yüzleşmeye. Odaya girdiğinde M
