"Kumru ablayı istemeye geliceklermiş akşama!"
Yavuz'un sözleri, Mustafa'nın beyninde bir bomba gibi patladı. Dünyanın sesi bir anda kesildi, sadece bu cümle yankılanıyordu kulaklarında. Elindeki su bardağı, parmaklarının arasından kayıp düştü. Camın şıngırtısı, onun içindeki fırtınanın yanında hiç kalırdı.
"Ne saçmalıyorsun lan sen?" diye kükredi, sesi inanmak istemeyen bir acıyla doluydu. "Hangi isteme, neyden bahsediyorsun?"
"Kahvede konuşurken duydum," dedi Yavuz, soluk soluğa.
Mustafa'nın kalbi göğüs kafesine sığmıyordu. "Nasıl, kim istemiş benim orman gülümü?"
"Sami amcalar varya, onun oğlu işte."
"Kılkuyruk Ayhan'a mı?" Mustafa'nın sesi boğuklaşmıştı.
"Başka oğlu olmadığına göre..."
"Bırak lan zevzekliği!" Mustafa, Yavuz'un ensesine bir tane vurdu.
"Başka ne duydun s
