Evren boş olan masalardan birine oturmuş müdürün ona verdiği belgeleri düzenliyordu. İki haftadır hayatları yoluna girmişti. Buket’in işe girmesi bütün sorunlarını çözmüş gibiydi. Buket eskisi gibi ona baskı yapmıyor, kendi işiyle ilgileniyordu. Geçen hafta bodrum kattan apartmanın ikinci katına taşınmışlardı. Buket artık memnundu. Evren hayattan hiç bu kadar zevk aldığını hatırlamıyordu. İlk defa içi umutla doluydu.
Kafasını belgelere eğmiş tüm dikkatini işine vermişti. Masanın yanında duran gölgeyi fark etmesi uzun zaman aldı. Kafasını kaldırdığında daha önce onu Eva ile konuşmaya ikna eden Salih’i gördü. Adamın yüzündeki ifade Evren’in ayağa kalkmasını sağlarken, Salih “benimle gelmen gerekiyor Evren” dedi.
“Eva’ya bir şey mi oldu” diyen Evren nefesini tutarken, Salih üzgünce kafasını
