Devasa sarayın kapısından içeri girdiğinde Miletos, üstü başı kan ve toz içinde kalmış Poseidon ile göz göze geldi. Yıllar önce O'nun Kyane ile yakınlığını kıskanmıştı, bunu düşünerek kendi kendine güldü. Şimdi belki de varlıklarını , ölümsüzlüklerini , aşklarının sonsuzluklarını şiirlerde adı geçen bu Mavi Gözlü Dev'e borçluydular. Miletos hiç bir şey demedi, bakışları tüm minnetarlığını dile getiriyordu zaten, Poseidon Miletos'a doğru ilerleyip onu kucakladı ama bu kucaklaşma çok uzun sürmedi, Kakallis Poseidon'u geriye doğru savurarak oğlunu kolları arasına almıştı bile, Poseidon neşeli bir kahkaha savurarak Kyane'e döndü.
"Sonunda buradasınız işte!" dedi kollarını açarak, Kyane Poseidon'a sarıldığında hala bir çok soru vardı kafasında.
"Sahi sevgilim ne yaptık da buradayız?" dedi mer
