41.BÖLÜM
KARSU’NUN ANLATIMINDAN DEVAM
Gözümü açmakta zorlanırken burnuma dolan rahatlatıcı kokuyu daha da içime çektim. Yatağın öbür ucuna doğru yuvarlanmak için arkamı döndüğümde Sarp’la burun buruna gelmiştim. Gözlerimi kırpıştırıp ayılmaya çalıştım, rüya mıydı bu? Sarp tam olarak şu an birkaç santim ötemde miydi? Hafifçe yutkunduğumda elimi kalbimin üzerine götürdüm. Lütfen kalbim, neredeyse duyacak seni. Biraz daha sakin olmak zorundasın.
Neyse ki henüz uyanmamıştı. Yüzü yine oldukça dingin ve huzurluydu. Hafifçe gülümseyip dağınık saçlarına dokundum hissettirmemeye çalışarak. Saçları ne çok uzun, ne çok kısaydı. Ön tarafları biraz daha gür ve kabarıktı, şekillendirmeyi seviyordu zaten. Yeni uyandığı zamanlardaki dağınık halini seviyordum. Gerçi bu onu uyurken ikinci izleyişimdi am
