46.BÖLÜM
KARSU’NUN ANLATIMINDAN DEVAM
Eve geldiğimizde o inmeden önce inip, onun inmesine yardımcı olmak istemiştim.
‘’Gerek yok, yürüyebilirim ben.’’
‘’Olsun, yine de yardımcı olmak istiyorum.’’
Arka koltuğa attığı ceketini alıp hızla üzerine geçirdi. ‘’Diğerleri beni böyle görmese daha iyi.’’
‘’Haklısın, ben onu unuttum.’’
Birlikte eve girdiğimizde ortalık sessizdi neyse ki. Direkt odamıza çıktığımızda yatağa oturdu, kapıyı kapatıp kimsenin girmeyeceğinden emin olmak için kilitledim. Ceketini çıkarırken yüzünü buruşturdu.
‘’Ya bak... gerçekten bir doktora gitsek iyi olur. Çok kötü görünüyorsun.’’
Başını olumsuzca salladı. ‘’Yok, yok iyiyim ben. Gerçekten... iyiyim.’’
Derin nefesimi bırakıp banyodan pansuman malzemelerini almaya yöneldim. Yanına geldiğimde yatağa uzanmış
