Zoey
Ako at tila nahipnotismo sa kanyang mga mata at mukha na mapang-akit. Dagdagan pa ng katawan nyang tila nakakakuryente twing ang mata ko ay dadako sa matigas na dib-dib nito. At maugat na braso na mukha atang kahit isang kamay ay kaya akong buhatin.
Ang utak ko ay nagbibigay paalala na please wag kang lalagpas sa limit Zoey!' alalahanin mo ang pamilya mong siguradong sasaktan ka kong malalaman nila ito. Pero ang haplos ni Voughn ay tila nakakawala sa katinuan. Na kahit alam kong mali at hindi pwede ay hinahayaan lang sumama sa agos ng makamundong pagnanasa.
Habang sakop nito ang aking naninigas sa tuktuk ay unti-unting nawawala sa wisyo at katarungan ang pag-iisip ko.
Kung sisigaw ako dito paniguradong ako lang ang mabubuntunan ng galit ng pamilya kong simula't sapol ay naghihin
