Last Kiss [Last Duology #1] (Tagalog)

CHAPTER 08

LAST KISS

CHAPTER EIGHT

“Bantot, May Date ka na ba ngayong February 14?”tanong ng isa kong kaklase na lalaki habang nakaupo sa arm chair na nasa sa harapan ko. “Silly, Pre, Bakit mo pa iyan tinatanong? Eh halata namang walang makikipag-date diyan sa pangit na iyan eh. Psh, Ugly Duckling,”sabat pa ng isa ko pang bully na kaklase at lumapit na rin sa akin. “Yeah, Tama ka nga, pare, Sino nga bang tangang makikipag-date sa ganito ka pangit na lalaki?”tumawa pa ang ito. Ako naman ay nanatiling nakatungo at hindi na lang inisip ang mga narinig.

  “Ako!”agad akong nag-angat ng tingin nang marinug ko ang pamilyar na boses ng isang babae. “C-carol?”mahinang sambit ko.

  Walang oras na pinalipas si Carol at agad niya akong hinili papunta sa gawi niya at itinago ako sa likod niya. “Hi there idiots, I’m Carol, And I’m here to inform you na ako ang magiging date ni Primo sa darating na February 14, So back off,”matapang nitong saad and flipped her hair sa harap ng mga boys, dahilan para ang mahaba nitong buhok ay mapunta sa mga mukha nito. “Bye,”she haughtily said and pulled me out of our classroom. Buti nalang talaga at wala daw Professors na papasok ngayong hapon since nag-declare ng meeting ang principal namin, kaya naman ay free time namin ngayon, pero bawal pa rin kami umuwi.

  Paglabas namin ng Classroom ay pinagtitinginan kami ng nga estudyanteng nadadaanan namin at ramdam ko ang pandidiri at pagtataka sa mga tingin nila. But I choose not to mind them at huwag nalang makinig sa mga sabi-sabi sa gilid at mas itinuon ko nalang ang pansin sa daang tinatakahak namin, baka kasi ay mabangga pa ako, lalo na at nakatungo lang ako.

  Tahimik lang ako at hinayaan ang sarili kong magpahila kay Carol hanggang sa makarating kami sa tambayan naming dalawa. “Hoy, Primo Aze Javier! Ano? Hahayaan mo nalang na ganon? Hahayaan mo nalang iyon? Hahayaan mo nalang ganonin ang trato nila sa‘yo araw-araw? Ha?!”galit na pabukyaw nitong tanong sa akin. I sighed at napaupo sa bench habang naka-baba parin ang tingin sa lupa. “Primo naman, Alam ko namang mabait ka eh, pero sana ‘wag mong hahayaan na ganoon lang ang itrato nila sa‘yo! You deserve respect, Primo,”sabi pa ni Carol. Unti-unti akong nagtaas ng tingin at nagulat ako ng pagtingin ko ay nakatingin pala siya sa akin, dahilan para magtama ang mga mata namin.

  I want to look away pero yung mata ko ang ayaw, ang gusto lang ay titigan si Carol.

  “You... You deserve Love, Primo, You deserve happiness, You deserve everything in this world,”dagdag pa ulit na sabi ni Carol at lumuhod sa harapan ko para mag-pantay ang mukha namin. I gulped. Kasi naman eh, ang lapit ng mukha ni Carol sa mukha ako, muntik na akong kapusin ng hininga.

  “Wait— let me rephrase it; You deserve everything in this world, except sa mga ugok nanlalait sayo na mukha namang unggoy, at kung makapanglait ay akala mo naman maganda o gwapo, Sus, nahiya naman sila sa sobrang kinis at lambot ng kamay mo noh?”Carol said, snorting, and it helped to lighten up the mood. Parehas naman kaming natawa sa sinabi ni Carol.

  Natahimik ako ng ilang minuto kasi nagdasal ako, I thanked God, for giving me such a wonderful friend, Carol. I’m a very lucky that God gave her to me.

  “Pero, I’m serious kanina sa sinabi ko, Primo, hindi mo dapat sila hinayaan na gano’n-gano’n lang ang trato nila sa’yo, minsan naman kasi ay bawasan mo naman ang kabaitan mo ‘di kaya ay matuto kang lumaban para sa sarili mo. You can’t just let them be like that in you hanggang sa pagka naka-graduate na tayo. Dapat, ngayon palang, matuto kang maging matapang. Okay lang naman maging mabait ka, Primo, kasi mabait ka naman talaga, pero huwag na huwag mong hahayaan na aabusuhin nila ang pagiging mabait mo, okay?”Carol said, concerned. Ako naman ay tahimik lang na tumango at ngitian siya.

  “Nagkakaintindihan ba tayo, Primo Aze Javier, ha?”Bulyaw pa nito. Napahawak pa ako dibdib ko dahil sa pagkakgulat ng biglang pag-sigaw nito. “Y-yes Ma’am,” I said, at nagsalute pa ako dito.

  Si Carol naman at napatawa at napatili. She even patted and messed my hair. “Cute mo,”sabi nito na halatang nanggigigil.

  Sandali kaming natahimik bago nagsalita ulit si Carol.

  “Uhm, Primo,”untag nito sa akin. “Hmm?”I answered at napatingin sa gawi nito. “May date ka na ba para sa darating na February 14?”tanong pa nito. Napatango-tango ako. Grabe, ang bilis talaga ng panahon, parang kahapon lang ay kakakilala ko palang kay Carol eh, tapos sa susunod na linggo ay Valentines Day na.

  “I don’t know, wala naman akong inaya since wala din namang papayag eh,”I said and shrugged. “Talagang walang papayag kasi wala ka namang inaya,”she murmured but enough for me to hear. “Tss, I heard you,”I said and gently laughed. Si Carol naman ay mapaklang tumawa dahilan para mapitingin ako dito. “Why, What’s the matter? May problema ba?”Tanong ko dito.

  “Manhid,”she whispered again, pero sa ibang direksyon parin siya nakatingin. “Huh?”I asked. Ako ba ang pinariringgan niya? “H-huh? May sinabi ba ako? May narinig ka bang sinabi ko?”pag- mamaang- maangan pa nito. Humarap at lumapit ako dito at malakas na pinitik ang noo nito. “Aray naman!”malakas na sabi nito habang sapo-sapo ang namumula at masakit nitong noo. “What was that for, Primo?”tanong pa nito. Tinanggal ko ang mask ko na nakatakip sa bibig at ilong ko at tiniwanan lang ito.

  “Lie harder next time, Carol,”sabi ko pa habang natatawang nakatanaw kay Carol na sapo-sapo parin ang noo. Nang kumalma na ako at tumigil na sa pag-tawa ay tumayo ako at tinggal ang kamay ni Carol na naka-takip sa noo nito. “Let me see,”sabi ko pa dito. Si Carol naman ay napaka-daling kausap at kaagad na sumunod sa akin at tinanggal na rin mismo ang kamay.

  When I saw her forehead, it was so red. Aaminin ko, napalakas nga talaga ang pagkaka-pitik ko sa noo niya. Sobrang pula pa niyon.

  “Uhm,Carol parang may bukol ka...”My voice trailed off. “Malaki ba?”tanong pa nito. Nagulat naman ako sa tono ng pananalita nito, hindi ito galit, normal lang, malumanay. “H-hindi ka galit?”hindi makapaniwalang tanong ko dito. Si Carol naman ay nag-kunot ng noo. “And why would I be mad?”Still, Her voice is stilll calm. “Kasi... Ano... Uhm, may bukol na maliit tapos ako pa ang may gawa,”I said in a low voice.

  “Tss, Para do’n lang ay magagalit ako sa‘yo? Maliit lang naman ‘di ba? Ang importante, maganda pa rin ako,”she said confidently and she even flipped her long silky hair.

  “Pero, Carol, ano kasi... It’s a prank, wala namang bukol, though, pulang pula ‘yong noo mo,”I said at unti-unting lumayo dito at nag-peace sign pa. “Yeah, I know,”she said cooly. Ako naman ay napasinghap. “You knew? All along?”I asked and Carol nodded. “You’re also not a good liar, Mr. Javier,”tumayo din ito, pero hindi pa rin kami pantay since matangkad ako sa kanya. Tumingkayad ito at malakas na pinitik ang noo ko. She’s doing her revenge.

  Muntik pa akong napamura nang maramdaman ko ang sakit ng pagkakapitik ni Carol sa noo ko. “Yes! Nakabawi rin!”she exclaimed and giggled. Napasuntok pa ito sa ere na akala mo naman ay nanalo sa loto sa sobrang saya.

  “Aray,”I said and hissed. Ang sakit talaga ng pagkakapitik niya, parang ako ata ang magkakabukol nito eh. “Masakit ba yung pagkakapitik ko sa noo mo? Akala ko kasi hindi ka nakakaramdam, manhid ka la naman,”the last part was almost a whisper, but still, hindi ko pa rin iyon narinig since ang hina ng boses ni Carol.

  “Something is wrong, Carol, I can feel it, What is it? You better tell me right now, No secrets remember, and also, to remind you, you’re not a good liar and don’t even try on lying again, Carolyn,”pagbabanta ko pa dito.

  “Fine, It’s just that I still don’t have a date for Valentines Day and I can’t just date mans, You know...”

  “Ang dali lang naman ng problema mo, I can be your date if you like,”I said and just shrugged.

  “Weh, Are you serious? I mean, You’re really asking if I could be your date on February 14?”hindi makapaniwalang tanong nito sa akin. “Yes, So... Can you be my Valentine, Miss Candova?”

written by: princess pheona