‘ทำไมถึงรู้สึกเหมือนร่างกายฉันเคลื่อนไปมาแบบนี้นะ’ ฉันที่กลับมาได้สติค่อย ๆ ปรือตานิด ๆ สิ่งแรกที่เห็นก็คือรถ ใช่แล้วฉันกำลังนั่งอยู่บนรถยนต์ที่วิ่งอยู่ และคนขับก็คือติณณ์
“ฮืม...ติณณ์ตอนนี้นายกำลังจะไปไหนนะ”
“เมาจนเลอะเลือนรึไง ฉันกำลังจะไปส่งเธอที่คอนโด พวกนั้นไม่อยู่ด้วยขืนไปส่งที่หอมหาลัยเดี๋ยวคนก็แตกตื่นอีก”
“ชิส์...เป็นข่าวกับฉันน่าภูมิใจจะตายไป ว่าแต่แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ...อ่ะปวดหัวจัง” ฉันที่จู่ ๆ ก็หนักหัวจนต้องกุมขมับ
“ใครบอกให้เธอกินไปไม่รู้กี่แก้วกัน...ส่วนพวกมันไปต่อกับสาว ๆ คนอื่นแล้ว”
“แล้ว...นายไม่ไปกับพวกนั้นเหรอ” พอฉันพูดแบบนั้นเขาก็ชะลอรถแล้วหันมามองฉันแว่บหนึ่ง เลิกคิ้วตาขวางนิด ๆ
“ก่อนพูดดูสภาพตัวเองก่อนไหม...”
“แหม...ไม่ต้องดุกันก็ได้สุดหล่อ” ติณณ์หันหน้าสนใจขับรถต่อและไม่พูดอะไรอีก กระทั่ง...รถมาถึงคอนโดของฉัน
“ตึกนั้นใช่ไหม...”
“อื้อ...ใช่แล้วล่ะ”
หลังจากที่
