(สนามบาสของคณะวิศวะ)
ฉันกับติณณ์มาถึงสนามบาสที่พวกรุ่นพี่รุ่นของของคณะมักจะมาเล่นกระชับมิตรด้วยกันเสมอ บรรดาสาวน้อยสาวใหญ่ต่างก็ล้อมรอบสนาม ไม่ใช่ว่าชอบการดูบาสหรอก แต่น่าจะมาดูนักบาสเสียมากกว่า งานดีทั้งนั้นเลยผู้ชายร่างสูงโปร่งขาวตี๋น่าเจี๊ยะสุด ๆ ถึงฉันจะตาลุกวาวไปบ้าง แต่ก็ไม่มีใครทำให้สะท้านอกได้เท่าติณณ์หรอก ทั้งหล่อ เรียนเก่ง เล่นบาสก็เก่งใครจะสู้ได้โธ่...
“กว่าจะเสด็จมาได้นะมึง...” แน่นอนว่าคนที่ทักทายกันด้วยคำแรกแบบนี้กับฉันได้มีแค่ไอ้แฟรงค์เท่านั้นแหละ
“คนมีภารกิจย่ะ นี่เจียดเวลาทองคำมานั่งดูพวกแกเล่นบาสได้นับว่าบุญแล้ว” ฉันทำทีพูดก่อนจะแพลนสายไปไปดูหนุ่ม ๆ ที่เล่นบาสกันด้วยดวงตาเป็นประกาย
“อ่อ...แต่มึงมองผู้ชายในสนามตาเป็นมันเลยนะหม่อน”
“ก็ใครใช้ให้เล่นบาสแล้วถอดเสื้อกันละ มึงลองคิดสภาพผู้หญิงเล่นบาสแล้วใส่ชุดบิกินี่ มึงจะไม่มองเหรอแฟรงค์”
“ก็คงมองอยู่มั้ง แต่ถ้าเป็นมึงใส
