(ณ สระว่ายน้ำมหาลัย)
ฉันเดินเข้ามาด้วยท่าทีสบาย จริง ๆ แล้วฉันมาเซอร์เวย์ที่นี่มาก่อนแล้วล่ะ
“สวัสดีค่ะโค้ช ขอโทษทีค่ะ วันนี้หม่อนมาสายเพราะว่าเรียนหนัก”
“เรียนหนักหรือดื่มหนักกันแน่ เป็นนักกีฬาทองคำจะปล่อยตัวขนาดนั้นไม่ได้ ภาพลักษณ์เสียหมด”
“โค้ชรู้ได้ยังไง”
“ข่าวและภาพมันก็กระจายไปทั้งมหาลัยนั่นแหละ”
“แหม...เพิ่งรู้นะคะว่าโค้ชชอบเรื่องซุบซิบกับเขาด้วย ฮ่า...” ไม่ทันไรฉันก็โดนโค้ชดุซะแล้ว ฉันรู้จักโค้ชของที่นี่เป็นการส่วนตัวจากการเก็บตัวของสมาคมทีมชาติ เอาจริงที่ฉันเลือกเรียนที่นี่อีกส่วนหนึ่งก็คือโค้ชนี่แหละ
“จะว่าไปมหาลัยนี้ คนเข้าชมรมว่ายน้ำกันเยอะเหมือนกันนะคะ” ฉันพึมพำออกมา
“รุ่นปีอื่นไม่เท่าไหร่ แต่เด็กใหม่ปีหนึ่งสิ มาเยอะเลย”
“โอ้...เป็นเรื่องน่ายินดีนะคะที่มีคนสนใจเรื่องว่ายน้ำมากขึ้น”
“ถ้าคนที่สมัครลงชมรมสนใจเรื่องว่ายน้ำจริง ๆ ก็ดีสิ...”
“โค้ชพูดแบบนี้แปลว่า...” ฉั
