หลังจากติณณ์รับยาเสร็จแล้วนั้น เราก็กลับมาถึงคอนโดของฉันตอนแรกเมื่อเห็นว่าติณณ์ไม่เป็นอะไรมากแล้วและจะให้เขากลับ แต่ว่านะ...ฉันกับติณณ์ต้องมีเรื่องคุยกันหน่อย
“นั่งลง...” ฉันพาเขาไปนั่งลงบนโซฟา ก่อนที่ตัวฉันจะยืนตรงหน้าเขาพร้อมกับกอดอกมอง “ทำไมถึงเข้ามาในห้องหม่อนได้ หม่อนว่าหม่อนไม่ได้ลืมล็อกห้องนะ”
“เคยคุยกันแล้วนี่ เรื่องนั้น” เขาพูดอะไรฉันไม่เข้าใจ
“เรื่องอะไร”
“กุญแจสำรองไง”
“เดี๋ยวนะ นายเอาไปปั้มได้จริง ๆ เหรอ มันเป็นกฎนะ”
“หม่อนบอกให้ติณณ์ไปถามนิติเองนี่”
“ว่าไงนะ ติณณ์ไปติดต่อนิติจริง ๆ เหรอ แล้วเขายอมเหรอในเมื่อเจ้าของห้องไม่ได้บอกให้ทำ”
“กลับไปดูแชทตัวเองกับนิติดี ๆ”
ฉันกลับไปดูก็พบว่า ฉันพิมพ์ไปแจ้งนิติต้องการกุญแจสำรองจริง ๆ และเขาก็อนุมัติให้ไปรับแล้ว แต่ฉันไม่ได้เปิดอ่านเพราะฉันมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้คุยกับนิติเรื่องกุญแจ
“เป็นไปไม่ได้ หม่อนมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ส่งข้อ
