ฉันที่นอนแผ่ร่างนอนเหนื่อยหอบ จู่ ๆ ก็ถูกคนร่างแกร่งรวบตัวไว้ในอ้อมอกก่อนจะยกฉันขึ้น
“เดี๋ยวสิ จะอุ้มหม่อนไปไหนติณณ์”
“เตียง” หูแดงแจ๋แบบนี้ คงของขึ้นสินะ แล้วมันก็ตกที่ฉัน แต่ไม่เป็นไรหรอกเพราะฉันเองก็ต้องการ
ติณณ์วางฉันลงเตียงอย่างเบามือ สองมือปลดเปลื้องเสื้อผ้าให้กันอย่างทะนุถนอม ก่อนที่เขาจะถอดเสื้อผ้าตัวเองเช่นกัน ต่างคนต่างร่างกายเปลือยเปล่านัยน์ตาจ้องกันราวกับโหยหาอะไรบางอย่าง เชื่อไหมเราสองไม่มีคำพูดต่อกัน แต่ร่างกายกลับปฏิบัติทุกอย่างเหมือน ๆ กัน อย่างเช่นตอนนี้ทั้งฉันและติณณ์ต่างก็โน้มใบหน้าใกล้ชิด ริมฝีปากเผยอต้อนรับอีกฝ่ายอย่างเต็มใจ มือเราสองค่อย ๆ ลูบไล้ร่างกายกันและกัน กระทั่ง...ที่เขารวบเอวคอดกิ่วฉันไว้ แล้วรั้งเข้าหาเขาให้นั่งคร่อมตัก สองขาเรียวเล็กของฉันโอบรอบเอวเขาไว้
มือหนาลูบไปตามแผ่นหลังช้า ๆ สร้างความซาบซ่านไปทั้งร่างกายของฉัน
“อื้อ...” ฉันครางในลำคอออกมาเมื่อเ
