“หืม...” ติณณ์ขมวดปมคิ้วจ้องฉันเขม็ง
“ทำไม...กลัวได้เป็นแฟนกับฉันขนาดนั้นเชียวเหรอ ฉันไม่สวย ไม่เก่งตรงไหนกัน” ฉันยกมือบีบแก้มเขาด้วยความหมั่นเขี้ยว
“ไม่ใช่ไม่ได้ แต่ว่า...” เขาทำหน้าคิดหนัก “แน่ใจนะว่าเธออยากได้ฉันเป็นแฟน”
“นี่...” ฉันให้สองมือกุมหน้าเขาไว้ให้หันมาจ้องมองฉัน ก่อนจะถอดแว่นกรอบเงินของเขาออกไป “ติณณ์ก็น่าจะรู้ว่าหม่อนชอบติณณ์ตั้งแต่วันแรก ไม่เคยมองติณณ์ว่าเป็นเพื่อนเลยสักครั้งแล้วยิ่งติณณ์เป็นเพื่อนกับไอ้แฟรงค์มันทำให้หม่อนกลัวว่าติณณ์จะไม่ยอมรับคนใกล้ตัวแบบนี้”
“นี่ขนาดกลัว? ยังเตรียมไอ้นั่นไว้” เขาคงหมายถึงถุงยางไซต์ 56 สินะ ฉันมันพวกจำแล้วนำมาใช่อยู่แล้วนา
“แหม...หม่อนก็ต้องเผื่อว่าฟลุ๊คได้ไง”
“แล้วสรุปคือ...”
“ก็ได้กันแล้วจริง ๆ นี่ไงคะ ฮ่า...” ฉันหัวเราะลั่น
“จริงจังหน่อย...” เขาพูดเสียงเข้มเมื่อเห็นฉันติดเล่นไป
“เห็นหม่อนเป็นแบบนี้แต่จริงจังมากนะ เป็นแฟนกันนะต
