Normal şartlarda İstanbul'a uzaklığı iki saatlik mesafede olan köye ulaşmaları, şehir içi trafiği nedeniyle dört saat sürmüştü.
Barış'ın arabası geniş bahçeli evin önünde durduğunda, onu kendi aracıyla takip eden Yusuf yanındaki Jülide'ye, “Sanırım bahsettiği ev burası oluyor,” dedi.
Genç kadın arabanın camından etrafa bakındı. Her yer ağaçlarla kaplıydı. Yakın çevrede görünen tek bir ev bile yoktu. Yolda gelirken de çok az insan görmüşlerdi. “Biraz ıssız değil mi?” diye sordu.
Yusuf, Jülide'nin sorusuna gülümsedi. “Sezon sonu olduğu için çoğu kişi şehre gidiyor olmalı. Issız olması normal. Bu sessizlik seni rahatsız mı etti?”
Jülide hayır anlamında başını sağa sola sallarken, otomatik olan bahçe kapısını açan Barış, arabanın camından kolunu uzatarak arkasından içeriye girm
