Barış dudaklarından dökülen son sözcüklerle derin bir sessize gömüldüğünde, Begüm avazı çıktığı kadar bağırmak, acısına haykırmak istedi fakat yapamadı. Yapamazdı. Jülide’yi ve Efe'yi düşünmeliydi. Yerlerini açık ederse Efe annesiz kalabilirdi. Jülide'nin başına ise olmadık işler açılabilirdi.
Begüm sessiz çığlıklarını bastırmak için dudaklarını kanatırcasına ısırırken, Jülide'nin elleri hâlâ Barış'ın yarasının üzerindeydi. Ellerindeki kanın kokusunu hisseden genç kadın, var gücüyle kanayan bölgenin üzerindeki hırkaya bastırıyordu. Yüksek sesli söylemese bile içinden, benim yüzümden diyordu. Barış için duyduğu üzüntü kadar pişmanlığıda çok büyüktü. Lütfü, başlarına kendisi için musallat olmuştu. Adamlar evin bahçesine girdiklerinde, kaçmak yerine teslim olsaydı eğer, belki de Barış hay
