Begüm için, yaşadığı son günler çok zordu. Yirmi gün önce Jülide vurulmuştu. Arif ona haberi verdiği an, bir kâbusun içinde olduğunu düşünmüştü. Hayatında bir oğlu vardı, birde kardeşi yerine koyduğu, hayat yoldaşım dediği Jülide’si. O da giderse ne yaparım demişti ilk anda. Çok şükür ki bir şey olmamış, Jülide iyileşmişti. Hastanede kaldığı süre boyunca yanından ayrılmak istememiş, Yusuf bazı günler onu zorla göndermişti.
Evine çıktığı günden beri de her gün, onun yanına gidiyordu. Bazen yanında Efe’yi, bazen de Efe ile birlikte Narin Hanımı götürüyordu. Narin Hanım, Begüm’ü hiç kırmıyor, onunla birlikte Jülide’ye gidiyor, işini orada yapmaya devam ediyordu. Yusuf bu durumdan şikayet eder gibi görünse bile, içten içe memnundu. İşe gitmesi gereken zamanlarda aklı evde kalmıyordu. Begüm’
