หลังจากวันนั้นที่ร้านกาแฟริมน้ำ ฉันรู้สึกว่าความต้องการบางอย่างในตัวมันเริ่มล้นออกมาจนเก็บไม่อยู่แล้ว ทุกครั้งที่เห็นชื่อพี่ศศินใน LINE หัวใจฉันก็เต้นแรงแบบไม่มีเหตุผล ฉันพยายามทำตัวห้าว ๆ ตามปกติ แต่ยิ่งพยายาม ยิ่งรู้สึกว่ามันแย่ลงไปอีก ฉันเริ่มคิดถึงเขาตลอดเวลา คิดถึงเสียงทุ้มนุ่ม คิดถึงรอยยิ้มมุมปาก คิดถึงตอนที่เขาหัวเราะเพราะฉันหยิบกาแฟผิดแก้ว ฉันนั่งทำงานที่คลินิกแล้วแอบเปิด LINE ดูข้อความเก่า ๆ ซ้ำ ๆ จนชมพู่เดินมาหา
“พี่จุ๊บแจงคะ วันนี้พี่เปิด LINE บ่อยจังเลยนะคะ หรือคุณศศินส่งอะไรมาอีก” ฉันรีบปิดหน้าจอ “ไม่มีอะไรหรอก พี่แค่เช็กงาน” แต่ชมพู่ยิ้มเจ้าเล่ห์ “งานอะไรที่ทำให้พี่ยิ้มแบบนั้นล่ะคะ” ฉันทำหน้างอ “เงียบไปเลย เดี๋ยวคนไข้ได้ยิน”
เย็นวันนั้น พี่ศศินส่งข้อความมา “หนูว่างคืนนี้ไหมครับ พี่มีบาร์ลับที่ชอบไปคนเดียว อยากชวนหนูไปนั่งดื่มด้วยกันสักแก้ว” ฉันชะงัก คิดในใจ “บาร์ลับ... ดื่มด้วยกัน... นี่มันใกล้ชิดเกินไปแล้วนะ” แต่ฉันตอบกลับแบบไม่คิดมาก “ว่างค่ะ พี่ศศิน แต่หนูขอบอกก่อน หนูดื่มเก่งนะคะ อย่าคิดว่าหนูจะเมาง่าย ๆ” เขาตอบ “พี่เชื่อครับ หนูดื่มเก่ง พี่จะพยายามตามให้ทัน” ฉันยิ้มกว้าง แล้วรีบแต่งตัว ห้าว ๆ ตามสไตล์ กางเกงยีนส์ขาด ๆ เสื้อเชิ้ตสีเข้มเปิดกระดุมสองเม็ด แต่แอบทาลิปมันเพิ่มอีกชั้น
พี่ศศินมารับที่คอนโด ฉันขึ้นรถแบบระวังหัว “วันนี้หนูไม่โขกแล้วนะคะ” เขาหัวเราะเบา ๆ “พี่ดีใจครับ หนูเก่งจริง ๆ ฮ่าๆ” เขาขับรถไปยังซอยเล็ก ๆ ในย่านทองหล่อ บาร์ลับที่เขาเอ่ยถึงชื่อ “Whisper” เป็นบาร์เล็ก ๆ ซ่อนตัวอยู่ในตึกเก่า ทางเข้าต้องกดรหัสผ่านที่ประตูเหล็ก ภายในมืด ๆ ดนตรีแจ๊สเบา ๆ โต๊ะไม้เก่า ๆ มีแสงเทียนเท่านั้น เขาพาฉันไปนั่งมุมในสุด
“ที่นี่เงียบดีครับ ไม่มีใครรบกวน” ฉันมองรอบ ๆ “เท่ดีนะคะ พี่ชอบมาที่นี่บ่อยเหรอ” เขาพยักหน้า “บ่อยครับ เวลาอยากสงบ พี่จะมานั่งคนเดียว ดื่มวิสกี้ชิล ๆ” ฉันยิ้ม “วันนี้ไม่ต้องคนเดียวนะคะ มีหนูด้วย”
เขาสั่งวิสกี้ให้ตัวเอง แล้วถามฉัน “หนูอยากดื่มอะไรครับ” ฉันสั่ง “เบียร์ค่ะ หนูชอบเบียร์เย็น ๆ ดื่มง่าย” แต่พอเสิร์ฟมา ฉันดันยกแก้ววิสกี้ของเขาขึ้นมาจิบทั้ง ๆ ที่เป็นของเขาเอง ฉันจิบไปคำใหญ่ แล้วทำหน้าตกใจ “เอ๊ะ... แรงจังเลย!” พี่ศศินมองแก้วในมือฉัน แล้วหัวเราะออกมาดัง ๆ อีกครั้ง “หนู... นั่นของพี่อีกแล้วนะครับ” ฉันชะงัก มองแก้ว แล้วหน้าแดงก่ำ “โอ๊ย! บ้าเอ๊ย หนูหยิบผิดอีกแล้ว!” ฉันรีบวางแก้วคืนให้เขา แล้วยกแก้วเบียร์ตัวเองขึ้นมาจิบกลบเกลื่อน “เบียร์ของหนูอร่อยกว่าอยู่แล้วค่ะ” แต่พี่ศศินยังหัวเราะไม่หยุด “พี่ไม่ว่าอะไรครับ พี่ก็คิดว่าหนูอยากลองดื่ม สั่งอีกแก้วก็ได้นะ” ฉันตีแขนเขาเบา ๆ "แซวเก่งงงงง!”
เราคุยกันยาว ๆ เรื่องงาน เรื่องเพลง เรื่องที่เราสนใจเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้ฉันรู้สึกพิเศษกว่าครั้งไหน ๆ เพราะเรา deep talk กันทุกบทสนทนา พี่ศศินเริ่มถามเรื่องราวของฉันแล้วบอกว่าอยากถามตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันแล้วแต่เพิ่งรู้จักกันเขาเกรงใจและก็เขินนิดหน่อยด้วย (ตาบ้า! ผู้ชายเขาเขินเป็นด้วยเหรอยะฮ่าๆๆ)
ฉันเล่าเรื่องราวของฉันให้เขาฟัง
"หนูเลิกกับแฟนคนแรกที่คบมา 3 ปี เลิกไปเมื่อเกือบ 4 ปีที่แล้ว เพราะครอบครัวเขาไม่ชอบหนูสั่งให้ลูกชายเขามาบอกเลิก หลังจากนั้นหนูก็ไม่มีแฟนอีกเลย ก็มีเข้ามาคุย ๆ บ้าง แต่คนที่เข้า ๆ มาก็ไม่มีใครทำให้รู้สึกอยากอยู่ด้วยนานๆ เลยค่ะ .... "
พี่ศศินพยักหน้าเบา ๆ และไม่ถามอะไรต่ออีก ราวกับเข้าใจอย่างลึกซึ้ง
ฉันเริ่มรุกสัมภาษณ์พี่ศศิน เพราะมีความสงสัยหลาย ๆ อย่าง อายุเลข 3 ปลาย ๆ แถมยังดูดีเหมือนเพิ่งจะ 30 (ที่สำคัญสเปคชั้นนนนน) ไม่มีแฟนคงเป็นไปไม่ได้
พี่ศศินเปิดใจว่าเคยมีแฟนที่คบกันมา 15 ปีจนเกือบได้แต่งงานกัน แต่ก็ต้องเลิกกันไปเมื่อ 3 ปีที่แล้วเพราะคบกันนานถึงจุดอิ่มตัว ความชอบ ความต้องการหลายๆ เรื่องเริ่มไม่ตรงกัน พี่เขายอมรับว่าช่วงแรกเฮิร์ทอยู่เกือบปีถึงก็เริ่มปรับตัวได้ มีคนใหม่ ๆ เข้ามาบ้างแต่ก็ไม่ตรงใจสักคน บางคนเข้ามาตามติดจนเขาไม่มีเวลาส่วนตัว บางคนก็เข้ามาเพื่อหวังแค่เงินทั้งๆ ที่เธอมีผัวอยู่แล้ว (น่าสงสารจังหมาแก่ของชั้น ฮืออออ)
จนกระทั่งเขามาเจอฉันตอนที่เขาติดไฟแดงแล้วเห็นฉันควบมอเตอร์ไซค์ผ่านไป แล้วเรายังบังเอิญไปเจอกันที่คลินิกอีก วันนั้นเขาตั้งใจไปหาหมอฟันจริง ๆ ไม่คิดไม่ฝันว่าฉันคือผู้จัดการที่นั่น เขาจึงขอคอนแท็คฉันจากชมพู่
ดื่มไปเรื่อย ๆ ฉันเริ่มเมานิด ๆ แก้วที่สอง แก้วที่สาม ฉันเริ่มหัวเราะดังขึ้น ทำตัวห้าวมากขึ้น “พี่ศศินคะ ดื่มเก่งจังเลยนะ หนูแพ้แล้วล่ะ” เขายิ้ม “พี่ดื่มนานแล้วครับ แต่พี่ชอบนั่งกับหนูมากกว่า” ฉันมองหน้าเขาใกล้ ๆ แล้วรู้สึกถึงความอยากที่ล้นออกมา อยากให้เขาสัมผัส อยากให้เขาจูบ อยากให้เขาจับคอ อยากให้เขาดึงฉันเข้าไปกอด(ไม่คิดจะแตะตัวฉันเลยรึไงวะเนี่ย!!!)
ฉันยกแก้วขึ้นชนแก้วเขาแรง ๆ “เชียร์เลยค่ะ พี่!” แล้วจิบไปอีกคำใหญ่ ฉันเมามากขึ้น ตาเริ่มพร่ามัว แต่ยังห้าว “พี่รู้ไหมคะ หนูอยาก... เอ่อ... อยาก...” ฉันพูดตะกุกตะกัก แล้วหัวเราะกลบเกลื่อน “อยากชนแก้วอีกสักรอบ!”
เขายิ้มนุ่ม ๆ “หนูเมาแล้วนะครับ” ฉันส่ายหัว “หนูไม่เมา หนูแค่สนุก!” แต่จริง ๆ เมาแล้วคิดถึงแต่เขามากขึ้น ฉันมองปากเขา คอเขา มือเขา แล้วคิดในใจ “ถ้าไม่ทำตอนนี้ หนูคงบ้าตาย” ฉันลุกขึ้นยืนโซเซ แล้วก้าวเข้าไปใกล้เขา ดึงคอเสื้อเขาลงมา แล้วจูบเขาก่อนแบบไม่คิดอะไรอีกต่อไป เขาชะงักแป๊บหนึ่ง แต่ตอบรับทันที จูบลึก นุ่ม แต่ร้อนแรง ฉันเมาแต่รู้สึกชัดเจนว่าโหยหาความรู้สึกนี้มานานแล้ว เราจูบกันในมุมมืดของบาร์ แล้วเขาพาฉันออกจากบาร์ไปขึ้นรถ
ในรถ เขาขับไปคอนโดเขาแบบเงียบ ๆ แต่ฉันยังเมา ยังจูบเขาต่อที่ไฟแดง “พี่ศศินคะ... หนูต้องการพี่มานานแล้วนะ” เขากระซิบ “พี่ก็ต้องการครับ แต่พี่อยากให้หนูแน่ใจ” ฉันตอบ “หนูแน่ใจค่ะ” แล้วเราก็ได้กันคืนนั้นที่คอนโดเขา ครั้งแรกที่ฉันปลดปล่อยความหมกมุ่นที่เก็บไว้มานาน เบา ๆ นุ่ม ๆ แต่ร้อนแรงที่สุดเท่าที่เคยมี
หลังจากนั้น ฉันตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดเขา หัวใจเต้นแรง แต่ฉันยังทำห้าว “พี่ศศินคะ... เมื่อคืนหนูเมาใช่ไหมคะ” เขายิ้ม “เมานิดหน่อยครับ แต่พี่ชอบหนูเมาแบบนั้น” ฉันหน้าแดง แต่ตอบ “หนูไม่เมา หนูแค่... ”
เขากอดแน่นขึ้น
“พี่ดีใจครับ ที่หนูเปิดใจกับพี่ พี่ชอบหนูมากนะครับ หนูรู้ใช่ไหม? ”
"พอจะเป็นไปได้ไหมครับถ้าถ้าเราจะลองคบกัน...."
sds