ฟ้าไม่ได้ตั้งใจจะรู้ความจริงในวันนั้น
มันแค่เป็นวันที่เธอ ไม่ยอมปล่อยผ่าน อะไรอีกแล้วหลังจากแพรพูดชัดกับอชิฟ้ารู้ทันทีว่าถ้ายังรอให้ใครพูดเองแพรจะเป็นคนสุดท้ายที่รู้ทุกอย่างเสมอและฟ้าไม่ยอมให้มันเกิดแบบนั้น
บ่ายวันนี้
ฟ้าออกจากสวน
ไปที่สำนักงานเล็ก ๆ ใกล้ตลาดอำเภอ
ที่ติดป้ายซีด ๆ ว่า รับดูเอกสารที่ดิน
เธอไม่ได้รู้จักใคร แค่ถาม แค่เล่า แค่ลอง
“ถ้าเป็นสวนที่สืบทอดกันในตระกูล”
ฟ้าพูด
“แล้วมีเงื่อนไขในพินัยกรรมแบบไม่ทำตามแล้วต้องขาย”
ผู้ชายวัยกลางคนมองเธอ
สายตาไม่แปลกใจ
“มีครับ”
เขาตอบ
“สมัยก่อนชอบทำกัน”
ฟ้าใจเต้นแรง
“เงื่อนไขเกี่ยวกับอะไรคะ”
อีกฝ่ายถอนหายใจ
เหมือนพูดเรื่องที่เคยเห็นซ้ำ ๆ
“ส่วนใหญ่ก็เรื่อง คู่ชีวิต ทายาท หรือการรักษาสถานะของตระกูล”
ฟ้ากำมือแน่น ถามต่อ เสียงเริ่มแข็ง
“ถ้าคนในเงื่อนไขไม่รู้เรื่องนี้เลยล่ะคะ”
ผู้ชายเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบช้า ๆ
“งั้นก็ไม่แ
