หลังวันประเมินสวนอชิฟลอราไม่ได้เปลี่ยนในทันทีดอกไม้ยังบาน คนงานยังมาตารางงานยังแขวนอยู่หน้าสำนักงานแต่สิ่งหนึ่งที่หายไปคือ
“ความมั่นใจ” ของคนที่เคยคุมทุกอย่างได้
อชิเริ่มเห็นความผิดพลาดจากเรื่องเล็กที่สุด
แปลงหนึ่งรดน้ำเกินอีกแปลงน้ำไม่พอการจัดส่งคลาดเวลาออเดอร์ถูกเลื่อนโดยไม่รู้ตัว
หัวหน้าคนงานมาถาม
“เอายังไงดีครับ”
คำถามง่าย ๆที่เมื่อก่อนอชิตอบได้ทันที
แต่วันนี้เขานิ่งไม่ใช่เพราะไม่รู้แต่เพราะไม่แน่ใจว่า
สวนนี้ยังเป็นของเขาแค่ไหนเอกสารประเมินถูกวางไว้บนโต๊ะเปิดค้างหน้าเดิมตัวเลขไม่ขยับ
แต่ความหมายของมันกดหัวอชิลงทุกครั้งที่มอง
เขาเริ่มสั่งงานซ้ำตรวจซ้ำแก้แผนที่เคยเวิร์ก
คนงานเริ่มงงสวนเริ่มช้าระบบเริ่มสะดุด
ช่วงบ่ายลูกค้าประจำโทรมายกเลิกออเดอร์อีกเจ้า
“ขอหยุดก่อนนะคะ”
ปลายสายพูด
“ช่วงนี้สวนดูไม่ค่อยนิ่ง”
คำว่า ไม่นิ่งเหมือนมีใครตอกตะปูลงกลางอก
แม่มะลิเดินเข้ามาเห็นอชินั
