วันต่อมา
18:30น.
ฟางข้าว ขวัญข้าว.....
“โอ้ยย”ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ใช่ฉันกำลังเจ็บปวดอยู่ เจ็บไปทั้งตัว แม้กระทั่งศีรษะเหมือนโดนใครสักคนเอาอะไรแข็งๆมาทุบที่หัว ฉันจำได้ว่าฉันจะไปรอเฮียเอ็กซ์ที่หน้าผาเพื่อคุยกันเรื่องที่เขาอยากให้ฉันเลิกยุ่งกับพ่อของเขา เมื่อตอนกลางวันเขาบีบคอฉันและเเววตาที่เขาใช้มองฉันมันก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเกลียดชังและระหว่างที่ฉันรอเขาฉันก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย
“หึ!”เสียงแค่นหัวเราะของผู้ชายทำให้ฉันพยายามเพ่งมองหาร่างนั้นในความมืดและเเเล้วไฟก็สว่างขึ้นมา ฉันก็พบกับผู้ชายหน้าตาดีที่คุ้นตาฉันกับผู้หญิงที่สวยสง่าไม่มีที่ติยืนอยู่ตรงหน้าฉัน ทั้งสองมองมาที่ฉันด้วยแววตาดุดัน ซึ่งผิดกับตอนที่ฉันไปอยู่ที่บ้านของป๋าอาร์ตยิ่งนัก เธอคนนี้ไม่เหมือนคนที่ฉันรู้จัก คนที่เป็นแม่ของเฮียเอ็กซ์และขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาของป๋าอาร์ตและที่นี้ก็เป็นที่มืดทึบและพื้นที่ฉันนั่งอยู่ก
