Chapter 21
-Agata Borromeo's POV
Nakarating ako sa bahay ng wala sa sarili. Hindi ko nga akalain na makakapag drive pa ako ng matino dahil lumulutang ang isip ko. Nasasaktan pa rin ako pag naiisip ko ang masayang mukha ni Liam, habang kausap ang babaeng kasama niya.
Nag tuloy-tuloy lang ako sa paglalakad hanggang narating ko ang kwarto ko bitbit ko ang mga pinamili ko.
Nagpalit lang ako ng damit at saka humiga sa kama. Para akong lantang gulay dahil pakiramdam ko wala akong lakas.
" Hindi pwedeng mag patuloy ako ng ganito? Dapat kong laban ang nararamdaman ko. Lalo na't may mission pa akong lulutasin. Siguro ay matutulog lang muna ako. Baka sakaling mawala ang bigat sa puso ko. Kailangan ko ng lakas para bukas." Bulong ko sa sarili ko. At hindi kalaunan ay unti-unti na akong nilamon
