ZİŞAN ADAR;
Kıyafetime bakıp tekrar ayna da saçlarımı düzelttim, çok kısa bir duş alıp saçlarımı kurutmuştum.
Polat’ta ardımdan tekrar duşa girip çıkmıştı. O duştayken de kıyafetleri gelmişti. Küçük valizi yatağın kenarına koydum. Yerleştirme gereksinimi duymamıştım. Ama Polat’ın bu gözüne değmiş olacak ki.
“Zişan” diyerek eliyle yerde ki bavulu gösterdi. “Yerleştir şunu, kalabalığı kaldır”
“Zaten birkaç güne gideceğiz, gerek yok” dedim. Kendi bavulumda ki gerekli şeyler harici zaten bende yerleşmemiştim pek fazla. Gerek yoktu.
“Gerek var, bu şekilde üstümü değişip kıyafet arayamam. Yerleştir dolaba” diye baskıladı. Gözlerimi devirdim.
Gözlerimi devirdim ama o bakışları…
Sanki “itiraz edersen üstüne gelirim” diye açık açık söylüyordu. Yine de inadımdan geri durmadım.
“Polat,
