วันนี้แล้วสินะที่จะเป็นวันที่เขาพูดว่าจะมารับนางและอาเป่าเพื่อชดเชยสิ่งที่เขาได้ทำร้ายชีวิตของนางและลูกของนาง
หลินหลินรู้สึกว่าหัวใจของนางตอนนี้ช่างเจ็บปวดยิ่งนัก จะทำอย่างไรดีที่จะไม่ให้ตัวเองและอาเป่าต้องเข้าไปอยู่ในวัง นางรีบทำงานที่มีทั้งหมดให้เสร็จก่อนเที่ยงวันในตอนบ่ายนางจะได้พัก หากขบวนเสด็จมาจริงๆล่ะก็ นางจะได้ไม่ต้องกังวลสิ่งใดและจะต้องพูดจาหว่านล้อมให้พวกเขาได้เข้าใจว่านางและอาเป่านั้นมีความสุขดีแล้วไม่ต้องการความสุขใดๆเพิ่มเติมอีก
หากคิดถึง หรืออยากมาหา นางก็จะไม่ขัดแต่หากพานางและลูกเข้าไปนางไม่ยอมอย่างแน่นอนหลินหลินทำงานไปคิดถึงคำพูดที่จะต้องพูดกับพวกเขาออกมา
ในช่วงบ่าย..
ก็มีราชโองการมาถึงหน้าบ้านของนาง
มีราชโองการ....
หลินหลินโม่ซางและอาเป่าพากันคุกเข่านั่งลงและรับฟังราชโองการจากฝ่าบาท
"มีราชโองการ...
ด้วยข้าหมิงเยี่ย เป็นถึงประมุขของแผ่นดินข้ารู้เรื่องขององค์ชายหล
