"ฝ่าบาท ใช่คนที่พระองค์ตามหาใช่หรือไม่พะยะค่ะ"
หมิงเยี่ยยกมือขึ้นให้อู๋ซิ่งออกไป เขามีบางเรื่องจะคุยกับท่านเศรษฐีจาง
"จางหลง ที่ผ่านมาข้าขอบใจเจ้าที่มีจิตเมตตาให้ทานผู้ยากไร้ หนึ่งในนั้นเป็นลูกเมียของข้า..เขาคงลำบากมามาก วันนี้ความจริงปรากฏชัดแก่สายตาข้า ข้ามิอาจให้พวกเขาต้องลำบากแร้นแค้นแสนเข็ญอีกต่อไป แต่ระหว่างนี้ อย่างเเพร่งพรายเรื่องที่ข้าเป็นถึงประมุขแผ่นดินออกไปตอนนี้ ข้ายังไม่อยากให้ใครรู้ ที่สำคัญ ข้าอยากจะสานสัมพันธ์กับนางและอาเป่า"
"แต่ฝ่าบาท ตอนนี้ชาวบ้านก็รู้ๆกันอยู่ ว่า โม่ซาง และนางไปมาหาสู่กันบ่อยๆ อีกทั้งอาเป่ายังรักโม่ซางอย่างกับบิดาของเขา ใครๆก็ต่างคิดว่า อีกไม่นาน นางคงตกลงปลงใจกับโม่ซาง"
"อืมข้อนี้ข้ารู้ดี แต่ข้าก็อยากพยายามดูก่อน อีกอย่างข้ามิอาจทนเห็นอาเป่าต้องลำบากเช่นเดิม เขาเป็นถึงองค์ชาย มีเลือดเนื้อของมังกรสวรรค์ ข้าคงมิอาจถอนใจจากเขาเป็นแน
