หลินหลินนั่งลงพร้อมที่จะรับฟังหมิงเยี่ยที่จะพูดต่อไป นางเริ่มสงสัยเหตุใดเขาจึงชอบพูดว่าจำเขาได้หรือไม่ อีกทั้งยังชอบถามหาอาเป่า ว่าเขาเป็นอย่างไรเขาดูจะสนใจในชีวิตของนางและลูกหรือว่าเขาจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับหลินหลินในอดีตของนางที่ผ่านมา
หลินหลินนั่งลงและครุ่นคิดนางทำตัวสงบนิ่งเพื่อที่จะรอรับฟัง ในสิ่งที่คุณชายหมิงเยี่ยจะพูดต่อไป เขายกจอกน้ำชาขึ้นมาดื่มและค่อยๆวางจอกนั้นลงอย่างเบามือ หลินหลินมองดูกริยาท่าทางของเขา ดูสูงส่งและเป็นผู้ดีเขาคงไม่ใช่มหาเศรษฐีทั่วไปอย่างแน่นอน
อยู่ๆเขาก็พูดขึ้น.
"แม่นางหลินเรื่องสำคัญของข้าเกี่ยวกับเจ้าและอาเป่า"
หลินหลินเงียบไปแล้วปลายตาขึ้นมามองหน้าของเขา
"เกี่ยวข้องเรื่องใดเจ้าคะ เพราะปกติแล้วข้าก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับผู้ใดอยู่แล้ว มีเพียงข้าอาเป่าและพี่โม่ที่เกี่ยวข้อง กัน"
หมิงเยี่ยได้ฟังดังนั้นเขากำมือแน่นนางคงจะจำเรื่องราวที่ผ่านมาระหว่างเขาและ
