Günümüz;
Gözlerimi yavaşça aralayıp burukça gülümsedim. Boğaç o zamanlar beni seviyordu peki ya hâlâ? Aklıma gelen sözlerle;
Yüzümde ki gülümseme silindi.
"Peki ya seni yıllardır takip eden kişinin ben olduğumu söylesem?"
Kalbim durdu. Etraf sessizleşti, her yer uğuldamaya başladı.
Bütün yapboz parçaları yerine bir bir oturmaya başladı.
Salak bir kız değildim, önüme gelen ipuçlarını nasıl fark edememiştim?
Her gece yanımda yürüyen adamın kalıbı...Bora değildi.
Her gün gelen mesajlardan farklı olan mesaj vardı.
Sapıkça mesaj...yıllardır beni takip eden insan o zaman kadar sapıkça mesaj atmamışken neden o zaman atmıştı ki? Yıllardır bana sesini duyurmamış insan neden o gün bana sesini sunmuştu ki?
Boğaç ortaya çıktığı zaman Bora’nın yüz ifadesi...
Boğaç'ın Borala olan konuşması...
