ทันทีที่กลับถึงคอนโด คีย์วางกุญแจรถลงบนโต๊ะ ก่อนจะหันมามองเกนที่กำลังถอดรองเท้าอยู่
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังรวบรวมความกล้า
“เกน…” น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียกชื่อเธอ ทำให้เกนชะงัก หันมาสบตาเขาทันที
คีย์เดินเข้ามาใกล้ “เรื่องแพทริเซีย พี่ควรจะบอกเกนตั้งแต่แรก”
เกนนั่งลงบนโซฟา พลางพยักหน้าให้เขาพูดต่อ
“แพทริเซีย เธอเข้ามาทำงานที่บริษัทพ่อพี่ บริษัทเรามีทำโปรเจคร่วมกันน่าจะประมาณ 2-3 เดือน”
จริงๆ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะปิดบัง แต่กลัวว่าเกนจะคิดมาก จะไม่สบายใจ พี่เลยรอหาจังหวะเหมาะๆ เพื่อบอกเกน พี่ขอโทษนะครับ
เกนนั่งฟังนิ่ง มือเล็กกุมกันไว้แน่น ก่อนเงยหน้าสบตาเขาตรงๆ
“พี่คีย์ ต่อไปถ้ามีเรื่องแบบนี้ อย่าปิดบังเกนเลยนะคะ”
คีย์ชะงักไป ดวงตาสั่นไหวเล็กน้อย
“ไม่ว่าเรื่องมันจะยากแค่ไหน เกนอยากให้พี่บอกตรงๆ เกนสัญญาว่าจะรับฟัง และจะเชื่อใจพี่นะคะ”
คีย์นั่งลงข้างๆ เกนทันที เขาเอื้อมมือมากุมมือเล็
