“Heto na ang baby mo, Mrs. Huxley. It’s a baby boy,” ani ni Dra. Garado nang ibigay na niya ang baby kay Amberleigh.
Namumungay ang mga mata ni Amberleigh. Pilit niyang iminumulat kahit gusto na nitong pumikit dahil sa kapagurang nadarama. Despite of having a painful labor, ipinakita pa rin ni Amberleigh ang walang makakapantay na ngiti ng isang ina. Ang kasiyahang hindi mailarawan ng sino man.
Inabot ni Amberleigh ang kaniyang anak na rinig na rinig niyang umiiyak. Iyak na walang katapusan. At ng makita ni Amberleigh ang itsura ng kaniyang anak na lumabas na nga mula sa kaniya, ang mukha nitong nagpaalala sa taong kailan lang ay kaniyang hinanap. Ang taong una niyang hinanap at hiningian ng tulong. ‘L-Levi, kamukhang-kamukha mo ang anak mo.’ Ang tanging naibulong na lamang ng isip ni A
