Ural’ın ifadesiz suratı anında oldukça sıkıntılı bir hal aldı. Dilinin altında bazı şeyler birikmiş ama şu an çıkarmasına imkan yok gibi gözüküyordu. Zaman sonra bakışlarını yüzünden çekmeyen karısını fark ettiğinde hızlıca toparlandı.
“Kabul etti mi peki.. yani Lale ne dedi?”
“Baştan zahmet vermeyelim, Ural abim evlenmiş eşi bizden rahatsız olmasın gibi şeyler söyledi ama ben Ayşe kızımdan emin olduğum için ısrar ettim, o da kendi evlerini açana kadar tamam dedi.”
Gökçe ve Berrin hanım bu konuşmalar yapılırken göz göze geldi. Artık o evde işlerinin kalmadığını biliyorlardı. En kötü ihtimale Yakup’un ayarladığı kendi sitesindeki eve taşınırlardı. Yine de bunu söylemek için uygun zamanı bekledi Berrin.
Annesinin ilettiği sözler, bildiği tanıdığı Lale’nin olmayacak kadar olgunca geld
