Kadının gözlerindeki soğuklukla iliğinin donduğunu hisseden Ural gözlerini kısarak baktı.
“Kocanım, sen de bunu kabul ederek girdin hayatıma. Şimdi oğlumu alıp beni geride bırakamazsın. Gitmek şansın varken kaldıysan sonuçlarına da katlanacaksın.”
Ayşe tek kaşını kaldırarak dümdüz baktı.
“Ne demek istiyorsunuz?”
“Açık değil mi?”
“Yatağınızı söylüyors...”
Ural tahammülsüzce sözünü kesti. Nefsine düşkün bir abaza gibi görülmekten sıkılmıştı artık.
“O kadar meraklın değilim Ayşe.”
Adam böyle söyleyince ister istemez yanakları kızardı kadının. Kocasıydı evet ama rahatça konuşabileceği bir adam değildi karşısındaki. Üstelik böyle de açık seçik konuşunca daha bir utandırmıştı.
“Beni ne zannediyorsun bilmiyorum ama evliliği sevişmekten ibaret görmüyorum. Öncelikle eşimden saygı beklerim.
