พ่ายรักเจ้าพ่อมาเฟีย

เมเบล x เดเมี่ยน

Rac คลับ

เสียงบีตที่ดังกระหึ่มจากรอบทิศทางเร่งเร้าอารมณ์ของเหล่าหนุ่มสาวที่อัดแน่นภายในคลับแห่งนี้ต่างพากันโชว์ลีลาวาดลวดลายการแดนซ์อย่างไม่มีใครยอมใคร

[เมเบล ! แกถึงแล้วยังเนี่ย ? ยัยลูกพลัมฟาดผู้ชายไปสามคนแล้วเนี่ย..]

“ถึงแล้วเหอะ.. แกจะรีบร้อนอะไรนักหนา !!]

[ก็ฉันคิดว่าครั้งนี้แกจะเบี้ยวอีก..]

“ก็บอกแล้วไงว่าถึงแล้ว.. อดใจรอสักครู่นะคะคุณคาร่า..”

ติ๊ด !

ร่างบางกรอกเสียงใส่โทรศัพท์มือถือยี่ห้อดังด้วยน้ำเสียงเซ็งแซ่ ซึ่งปกติเธอไม่ค่อยชอบมาเที่ยวกลางเท่าไหร่แต่ครั้งนี้เธอเปายิงฉุบแพ้ยัยคาร่าเนี่ยสิเลยต้องมาอย่างอดไม่ได้

เมื่อเก็บของใส่ประเป๋าใบหรูเรียบร้อยเธอจึงก้าวลงจากรถสปอตส์คันหรูที่เพิ่งถอยออกมาหมาดๆ ส้นสูงสี่นิ้วสีดำสนิทค่อยๆ แตะลงพื้นและเดินตรงไปยังทางเข้าของคลับ

สาวสวยเจ้าของเรือนผมสีดำสนิทปล่อยยาวถึงสะโพก ชุดเดรสเปิดไหล่เผยผิวขาวเนียนอมชมพู ดวงตากลมโตสีเหลืองอำพันที่ถูกปกคลุมด้วยแพขนตาหนางอนถูกปัดด้วยมาสคาร่าให้หนาและยาวขึ้นอีกเท่าตัว ใบหน้าที่เคยดูจิ้มลิ้มถูกแต่งเติมด้วยเครื่องสำอางทำให้ใบหน้ารูปไข่ดูสวยแบบหวานซ้อนเปรี้ยว ริมฝีปากอวบอิ่มที่แต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงระเรื่อ และด้วยความสูงเพียงหนึ่งร้อยหกสิบสามเซนติเมตรเมื่อยืนอยู่บนรองเท้าส้นสูงสี่นิ้วทำให้เธอดูสูงสง่าจนใครเห็นก็มองเหลี่ยวหลัง…

“ดูนู่นสิ.. เซ็กซี่ชะมัด”

“ตัวเล็กเท่าลูกแมวแบบนั้นกระแทกทีคงกระดูกหักแล้วละมั้ง !! มึงว่าไหม.. เดเมี่ยน ?”

“หื้ม…?” เจ้าของดวงตาสีน้ำทะเลละฝีปากของจากซอกคอของหญิงสาวก่อนจะจ้องมองลงไปยังฟลอด้านล่าง เขาเบิกตากว้างเล็กน้อยและแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมเพราะถึงแม้ว่าจะมองจากที่ไกลๆ แต่เขาก็ยังจดจำใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นได้ดี “ไปเอาตัวมา !!!” เดเมี่ยนหันไปสั่งเจสซึ่งเป็นมือขวาของเขา

“ครับนาย !” เจสตอบสั้นๆ ก่อนจะกรอกเสียงใส่หูฟังสื่อสารและเดินลงไปยังฟลอด้านล่างทันที

ทันทีที่ย่างเท้าเหยียบเข้ามาภายในคลับฉันก็ต้องพยายามแวกผู้คนที่เต้นกันตามบีสของบูสดีเจอย่างเมามันส์ แม้ว่าจะสวมส้นสูงถึงสี่นิ้วแต่ฉันก็ยังจัดว่าเป็นผู้หญิงตัวเล็กมากอยู่ดี ระหว่างทางเดินฉันต้องคอยหลบเลี่ยงผู้คนที่ตัวใหญ่กว่าเซมาชน เพราะไม่งั้นฉันได้ล้มลงไปกองแน่

“ทางนี้เมเบล !!” เสียงตะโกนเรียกที่ดังสวนจังหวะบีสหนักหน่วงทำให้ฉันต้องกวาดตามองตามเสียงเรียก และพบกับเพื่อนสาวสวยทั้งสองที่ยืนโบกไม้โบกมือด้วยใบหน้าเริงร่าโดยมีหนุ่มหล่อควงแขนอยู่ไม่ขาด

“เฮ้อ.. จริงๆเลย” ฉันถอนหายใจพร้อมกับก้าวเท้ามุ่งตรงไปทันที แต่ทว่า…!!!

หมับ !

“อุ๊บบบ !!! อื้ออออ !!!” ฉันดิ้นพล่านเมื่อจู่ๆ มีมือปริศนาพุ่งมาล็อคตัวและปิดปากฉันไว้จากทางด้านหลัง ตอนนี้ฉันไม่รู้แล้วว่าการ์ดมากมายที่เอาตัวมาบังฉันไว้เนี่ยโผล่มาจากไหน แต่เขาใช้จังหวะชุลมุนลากฉันขึ้นไปฟลอร์ด้านบนทันที ถึงแม้ว่าฉันพยายามที่จะขัดขืนแต่สำหรับเขาแล้วฉันก็ไม่ต่างอะไรกับลูกแมวดีๆ นี้เอง เพราะตอนนี้เขาแทบจะอุ้มฉันด้วยมือเดียวเสียด้วยซ้ำ

โซนวีไอพี

“พาตัวมาแล้วครับนาย !!”

“เอามานี้ !!” เสียงเหี้ยมเกรียมออกคำสั่งจากนั้นไม่นานเขาใช้มือหนาคว้าตัวร่างเล็กและลากเธอเข้าไปในห้องทันที

“นี้ !!! ปล่อยนะ !!! บอกให้ปล่อยไง !!!!” ฉันโวยวายลั่นพร้อมกับจิกเล็บลงบนข้อมือของเขา แต่เขากลับบีบข้อมือฉันแน่นจนรู้สึกเจ็บ

“เบาๆ นะโว๊ยย เดเมี่ยน !!!” เสียงเป่าปากหยอกล้อของเพื่อนหนุ่มดังไล่หลังเมื่อเขาเหวี่ยงฉันเข้าไปในห้องและปิดประตูลงอย่างรวดเร็ว

ปึง !!!

ฉันสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงลงกลอนประตู จึงตัดสินใจรีบวิ่งไปหาที่หลบแต่ทว่า !

หมับ !

“จะไปไหน !!” เสียงเหี้ยมเกรียมแฝงด้วยความดุดันเอ่ยขึ้นพร้อมกับคว้าตัวฉันขึ้นพาดบ่าและเดินตรงไปที่เตียงก่อนจะเหวี่ยงฉันลงอย่างเต็มแรง ร่างทั้งร่างที่ถูกโยนลงโดยไร้ความปรานีทำเอาจุกจนนิ่วหน้า

“นายเป็นใครเนี่ย !! ทำไมมาทำกับฉันแบบนี้ !!!” ฉันตวาดลั่นก่อนจะรีบพลิกตัวลงจากเตียงแต่เขาดันไหวตัวทันรีบคว้าตัวฉันและลากให้มาอยู่กลางเตียงเช่นเดิม ความมืดที่ปกคลุมไปทั่วห้องทำให้ฉันเห็นหน้าเขาไม่ชัดแต่นัยต์สีน้ำทะเลคู่สวยที่จ้องมองฉันอย่างไม่วางตานั้นทำให้เกิดภาพซ้อนทับของใครบางคนเข้ามาในหัว

“ในที่สุดฉันก็ตัวเธอเจอสักที เมเบล !!!”