โกดังร้างแถบชานเมือง
“กว่าจะโผล่หัวมาได้นะ” อาคัสพูดขึ้นเสียงดังลั่นในขณะที่ผมก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์
“ได้มาแค่นี้เหรอ?” ผมยกบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบพลางช้อนตามองไปทางตู้คอนเทนเนอร์บางส่วนที่ด้านในบรรจุอาวุธต่างๆ ไว้ครบครัน
“อื้ม.. เห็นว่าโดนดักปล้นกลางทาง คนของเราเหลือรอดมาบางส่วน” ลาโน่พูดเสริม
“แก๊งค์ไอ้มาโทโอเหรอ?”
“มันก็มีอยู่คนเดียวไม่ใช่เหรอว่ะ” อาคัสพูดพลางกลั้วหัวเราะ
เอี๊ยดดด!!!
พรึ่บ!!
เสียงรถยนต์คันหรูขับพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูงเบรกกระทันหันก่อนจะเปิดไฟสูงสาดส่องมาทางเราอย่างเสีนมารยาททำให้พวกผมต้องหันกลับไปมอง
“ของที่สั่งไว้เรียบร้อยดีไหม?” ชายหนุ่มวัยกลางคนก้าวลงจากรถและเดินมุ่งหน้าทางผมด้วยทำทางมั่นอกมั่นใจพร้อมกับลูกน้องจำนวนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“เดินไปดูเองสิ” อาคัสเอ่ยขึ้นเสียงนิ่งเรียบพร้อมกับจ้องมองชายหนุ่มวัยกลางคนอย่างไม่วางตา
“มันไม่ใช่จำนวนที่ฉันสั่ง
