สิบชั่วโมงผ่านไป
“เสร็จสักที” ฉันพูดขึ้นพร้อมกับยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อ พลางจ้องมองไปยังผลงานของตัวเอง ประติมากรรมชายหนุ่มที่มีใบหน้าโผล่พ้นผ้าคลุมเพียงครึ่งหน้า สองมือแกร่งยืนโอบกอดตัวเองไว้ด้วยสภาพโป๊เปลือยท่อนบน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใบหน้านั้นเป็นของใคร..
ฉันหยัดยืนเต็มความสูงก่อนจะบิดขี้เกียจเพื่อยืดเส้นยืดสายและเดินตรงไปหยิบสมาทโฟนที่ตั้งอยู่บนโต๊ะเพื่อดูเวลา
[20:09 น.]
“แย่ละ” ฉันพึมพำออกมาเมื่อเห็นเวลาที่โชว์หราอยู่บนหน้าจอ เพราะเดเมี่ยนบอกว่าจะมารับฉัน แต่มันเลยเวลาเลิกเรียนมาแล้วกว่าสิบชั่วโมง
‘ป่านนี้เขาคงไม่รอฉันเล้วละมั้ง’ ฉันขบคิดในใจก่อนจะรีบผลักประตูออกไปทันทีแต่ทว่า..
“อ่ะ.. รุคาว่า” ฉันหยุดชะงักเมื่อเห็นว่ารุคาว่านั่งรออยู่หน้าห้อง
“กว่าจะออกมานะ”
“ก็ฉันไม่คิดว่านายจะมารับนี่นา~”
“เหอะ.. ไม่มารับเธอแล้วจะให้ไปรับหมาตัวไหน” เขาพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นเดินมาเคียงข้างฉัน
