Panaginip Lang Pala

Episode 15: Liz?

*pok!*

*pok! *

What is that?!.

Napatingin ako sa taas nang bigla itong nagliwanag and woaah!..

As in ang dami.. Totoo ba to?!.

Ang daming fireworks!.

Kumakalat sya sa buong kalangitan at a daming mga kulay ang nilalabas nito, Just woahh!.

Ang dami parang di sila nauubos.

Napaig tad ako nang biglang may yumakap sakin. Paglingon ko, si Justine. Napangiti naman ako dito at binalik ulit ang tingin sa taas.

"did you like it?"

"no..". Bigla nalang lumabas sa bibig ko.

Naramdaman ko namang biglang jinigpitan nya pa ung pagkaka yakap sakin sabay patong nung ulo nya sa balikat ko. "bakit?.. Pangit ba?".

"no...". Nakangiti ko pa ding sabi. Lutang na ko dahil lang sa display. "I love it". Masayang wika ko sabay harap sa kanya at yumakap.

Napangiti naman sya sakin pabalik at niyakap din ako. " I love you too..". Malambing na Saad nya na nginitian ko.

Bumaling ulit ako sa taas pero, tapos na pala sya. "Wala na, no more display."

"meron pa..". Nakangiti g wika sakin ni Justine. Napatingin naman ako sa kanya sabay angat nito ng hawak nyang lantern.

"wow!". Namamanghang wika ko. Ngayon lang ako maka ka hawak ng lantern, omegosh!.

"hold it..". Sabi nya at binigay sakin.

"akin to?.. Wow!". Namamangha paring wika ko. "eh, pano ung sayo?". Pag-aalala ko.

"don't worry, I have too..". Sabay paki ta nya sa kaliwa nyang kamay. Parang kanina lang naka yakap pa sya sakin. Tas ngayon may hawak na sya.

Matagal na kong nakakakita nito, nung bata pa ko, pero hindi ko pa nahahawakan. Sabi kasi ni Mom, baka daw masugatan ako atsaka, masyado raw Tong dangerous para hawakan. Kaya pinalaya nya ko dun sa matandang chinese na bibigyan sana ako ng lantern.

"pero.. Teka, anong gagawin natin dito?..". Nakangiti Paring wika ko.

"halika..". Sabi nya sabay hila sakin papunta sa tubig.

Nilibot ko ung paligid tas dun ko nalamang nandito pala sila Mom, Dad at lahat lahat. Lahat sila may tig iisang dalang mga lantern—at! May ilaw na sya. Ang galing talaga, di ako makapaniwala na mahahawakan ko din to balang araw.

Napatingin ako kay Mae na nakatingin pala sakin ni Tine. Nginitian ko sya na binalikan nya din ng ngiti na may tawa ng unti. Kung di ko lang Best friend to eh.

Katabi nya si Mom and Dad kaya nahagip ko sila. Nakakailang pala na lahat sila nakatingin lang sa amin ni Tine. Idagdag mo pa ung ngiti nilang totoo at masarap sa pakiramdam.

Nagulat ako nang hinawakan ni Tine ung kamay ko at ngumiti. Oh sige!. Ngiti an na lang tayo, wag na gumalaw.

"paliparan na natin?..". Masayang wika nya sakin na tinanguan ko naman.

Lahat ng mga taong nandito ay lumapit na sa beach at sabay sabay na pinakawalan ung lantern. Ung iba pinalutang sa tubig pero lumipad din pataas.

Sabay naman naming pinakawalan ni Tine ung lantern at lumipad na ito pataas. Napayakap na lang ako kay Tine na tinugunan naman nito. Napahiwalay na ko sa yakap pero i nak ayan naman nya ko dahil para mapa ngiti ulit ako.

May ibang lantern na nasusunog na at bumabagsak na sa tubig, meron namang umaabot na sa mataas pero sa tingin ko mamamatay din ung kandila nyan at mahuhulog din sa huli.

"ang saya..". Bulong ko na sa tingin ko narinig din ni Tine dahil lumingon sya sakin.

Ngumiti naman ako sa kanya. "salamat Mr. Bunting ko.."

"mahal din kita Mrs. Nightmare ko".. Napakunot naman ung noo ko at na pali gon sa kanya.

"diba dapat, you're welcome?".

"diba dapat, I love you at kiss ung matatanggap ko?.. Haha.".

"ikaw talaga..". Kinikilig na wika ko. Napayuko nalang ako dahil sa pamumula. Pati ilong ko tuloy lumalaki na.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Tulog na si Mae baka labas ko sa CR. Kakatapos ko lang maghugas ng katawan at matutulog na ko pag ka tapos.

Pagkahiga ko sa higaan katabi ni Mae, nag kumot na ko at nag talukbong ng kumot. Anlamig lalo na't may aircon pa plus kakahugas ko lang ng katawan.

Naghintay pa ko ng ilang oras para maantukan kaso hindi ako maka tulog.

Dahil sa di ako mapakali sa hinihigaan ko, umupo ako sandali at nagiisip ng kung ano ano. Nang wala na kong maisip.. Wala naman tlga.

Naghintay pa ko ng ilang oras para maantukan kaso hindi ako maka tulog. Tumayo ako at sumuot ng jacket pati tsinelas para pumunta sa terrace, pero parang hindi sapat ung hangin na naaamoy ko. Masyadong masikip para damdamin ung simoy ng hangin kaya Lumabas na ko ng kwarto para magpahangin. Hindi pa sapat ang terrace sa kwarto para ma feel ko ang gabi, gusto ko yung yumayakap sakin ung lamig ng hangin.

Pagkalabas ko, wala na masyadong mga tao dahil malapit na mag madaling araw. Kaya umopo ako sa may punong putol na basta lng nalagay sa kung saan at napadpad dito sa tapat ko.

Na pati gin naman ako sa tubig ng dagat na kumikislap dahil sa liwanag. Kaninang umaga ang linaw nito na tila maaari mong pagmasdan ang bawat galaw ng mga isda sa ilalim ng tubig.

Habang nagmumuni, na Palingon ako sa likod ko dahil may nadirig akong kaluskos. Masyado ng tahimik para di ko marinig ang ingay na yun. Maliban na lang sa ganda ng tunog ng tubig na humahampas sa buhangin.

Si Justine pala. Nakita ko namang palapit sya sakin na may dalang Tupperware pero di ko pa alam kung anong laman. Napatay naman ako para lapitan sya kaso biglang sumakit ung ulo ko.

May biglang pumasok sa utak ko na alaala pero nawala din agad ung sakit. Dejavu .

Naramdaman ko namang tumakbo si Tine sakin palapit para alalayan ako, Napatingin naman ako sa hawak nya kanina. Uy! Chocolitos!...

"ayos ka lang ba?". Nagaalalang tanong nya sakin.

Tumango naman ako habang nakangiting nakatingin sa dala nya. "Haha, nagugutom ka siguro kaya ka lumabas dito". Natatawa nyang wika sakin sabay gulo sa buhok ko.

"kainin na natin..". Nakangiti Paring wika ko na parang bata.

"ayos ka lang ba talaga.."

"oo naman ano ka ba..". Sabay hatak sa kanya pa upo sa kahoy na inuupunan ko kanina.

Binuksan na nya ung Tupperware kaya kumuha na ko ng Chocolitos sabay subo. Hmmm... Na miss ko talaga to!..

"hmm..". Ngumunguyang pantawag pansin ko. "nga pala, pano mo ko nahanap".

"nakita kasi kita kanina na lumabas ka sa Room nyo, sakto namang pabalik na ko sa Room ko dahil binili ko to na dapat ay ibibigay ko pa bukas sayo kaso nakita kita kaya.. Etoh kinakain mo na. Haha". Mahabang paliwanag nya.

"haha.. E sa masarap eh, thanks anyway..". Sabay akap ko sa kanya kahit na may nginunguya pa ko.

Bigla namang may sumagi sa isip ko na nagpakaba sakin. "Mr. Bunting..."

"mmm.."

"ano ba ung buo mong pangalan?..".

"sinagot mo na ko't lahat lahat, di mo pa pala alam pangalan ko. Haha."

"seryoso kasi.. To naman tawa ng tawa.."

"o sige, may naisip akong ideya. What if.. Magpapakilala ako sayo, then Magpapakilala ka din sakin. Deal?".

"deal..". Tugon ko. Sasakyan ko nalang para hindi ako mag mukhang baliw.

"ako muna una..". Pagpriprisinta ko. "안녕, 자기야 —lol!.. Hi, I'm Lizley Mare Khan, 19 yrs old. And I'm now in a relationship..... I have a problem that you need to know and understand and also I love my partner in front of me. Thank you!". Seryosong tugon ko pero nakangiti parin.

" at anong problema naman yan? ".

" pakilala ka muna.. ".

" o sige sige.. ". Nakangiti ng wika nya sakin. " hi din, I'm Marc Justine Fillius, 19 yrs old. And I'm also in a relationship. I have a problem too because of you, You make me crazy my Mrs. Nightmare and I really love the girl infront of me .... So what's your problem now.".

Napatulala naman ako sa sinabi nya. "hey.. Why are you crying.?". Nagaalala ng tugon nito sabay punas nya ng luha sa mukha ko. Di ko na malayang lumuluha na pala ako.

Napapunas narin ako sa pisngi ko sabay akap sa kanya sa di ko maipaliwanag na dahilan.

Di ako makapaniwala sa mga narinig ko ngayon. Bakit ba ko nanaginip ng ganun.?. Bakit kelangan may namamatay?,.. Ayaw ko na!..

Napaluha na ko ng tuluyan dahil naalala ko na naman ung panaginip ko. Nagpakamatay na lang sya ng hindi man lang nalalaman ang buong dahilan, pano na ung mama nya na naghihintay sa kanya?. Pano na ung mga kaibigan nya na nakasalalay lang sa kanya?.