สายตาคมของมาเฟียใหญ่เหลือบมองไปทางด้านหลังของหญิงสาวเขาถึงเห็นได้ว่ามีใครบางคนกำลังเดินหน้าตึงมาทางนี้ มาเฟียใหญ่ยังไม่อยากเสียการ เขาจึงจำเป็นต้องลาจากหญิงสาวตรงหน้าทั้งที่ใจไม่ได้ต้องการ
“เดี๋ยวฉันต้องไปก่อนนะ ไว้มีโอกาสเราคงได้เจอกันอีก”
หลังจากล่ำลากันเรียบร้อยแล้วมาเฟียใหญ่ก็เดินจากไปส่งผลให้หญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านข้างมีความรู้สึกงงเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้รู้สึกงงอะไรมากมายเพราะคราวที่แล้วเขาก็เป็นแบบนี้กับเธอเพียงแต่เธอแค่สงสัยว่าเขาจะรีบอะไรนักหนาก็เท่านั้นเอง
ในตอนที่เธอหันไปยื่นจ่ายเงินให้กับแม่ค้า เธอก็ได้ยินกับน้ำเสียงที่คุ้นเคยของมาเฟียหนุ่มที่ดังก้องมาแต่ไกล ดังถึงกับขนาดที่ว่าแม่ค้าที่ขายของให้เธออยู่สะดุ้งจนถึงขั้นทำเงินทอนร่วงหล่นลงพื้น
“ดาร์เรนเดียร์!”
ไม่ใช่แต่เพียงแม่ค้าที่สะดุ้งตัวเธอเองก็สะดุ้งเช่นกัน เธอไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรทำไมอยู่ ๆ ถึงต้องตวาดเธอเสียงดังขนาดนั้น หญิงส
