7 ประทับใจ

1677 Words

ปึ้ง! เขาโดนหยาม หยามต่อหน้าสาธารณชนอีกด้วยแม้ว่าตรงนั้นจะไม่ได้มีใครอื่นอยู่แต่คนที่อาณาเขตลูซิเฟอร์ทางใต้นี้ทุกคนย่อมรู้หน้าค่าตาของเขาว่าเขาเป็นใคร แต่ว่าแม่นั่น! แม่นั่นกล้าบอกให้เขาเอาตะกร้อมาครอบปาก บอกว่าเขาเที่ยวเห่าไปทั่ว แถมยังสาดกาแฟ ปาแก้วใส่ และแตะก้านคอเขาด้วย โครม! ข้าวของบนโต๊ะกระจัดกระจายไปทั่วด้วยน้ำมือของมาเฟียหนุ่มที่ทั้งกำลังโมโห และคับแค้นใจที่ถูกหญิงสาวเพียงคนเดียวหยามเกียรติมากถึงขนาดนี้ เขาเป็นมาเฟีย เป็นลูกหลานคนใหญ่คนโต เป็นเจ้าของอาณาเขตแต่กลับถูกโสเภณีชั้นต่ำที่ไหนก็ไม่รู้หยามน้ำหน้าเขา ไม่สิ เพราะลูกน้องของเขาไม่ได้เรื่องถ้าหากว่าลูกน้องของเขาเก่งกาจสักหน่อยจับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนเดียวให้อยู่หมัดมันก็คงไม่เกิดเรื่องที่น่าอับอายแบบนี้ ไม่สิต้องไม่ใช่แค่จับสิ เขาควรจะฆ่าเธอทิ้งไปเลยจะได้ไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเขา ไม่ใช่เพราะปากเขาแน่นอน “อย่าให้เจออีกนะ ฉันจะฆ่ามันทิ้งซะ!” “เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าครับนายน้อย” เร็กซ์ผู้ช่วยคนสนิทถามขึ้น เพราะว่าเขาไม่ได้ไปด้วยก็เลยไม่รู้เหตุผลว่าทำไมนายน้อยของเขาถึงได้กลับมาด้วยสภาพสะบักสะบอมอย่างนี้ “หะ หรือว่า นายน้อยถูกลอบสังหารอีกแล้วเหรอครับ” สภาพแบบนี้ต้องใช่แน่ ๆ อีกฝั่งต้องเป็นคนที่แมมมอนฝึกมาเป็นอย่างดีแน่นอนถึงได้มีฝีมือขนาดที่ฝ่าด่านบอดี้การ์ดของนายน้อยได้ “อึก…” มาเฟียหนุ่มเหลือบสายตาจ้องมองผู้ช่วยเร็กซ์ที่มีสีหน้าตื่นตกใจ แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่นายน้อยของเขาถูกลอบทำร้าย แต่ว่าการที่นายน้อยของเขามีสภาพแบบนี้ในขณะที่มีบอดี้การ์ดตามติดมากกว่าห้าคนก็ถือว่าศัตรูมีฝีมือเลยทีเดียว เพราะแม่นั่นที่ทำให้เขามีสภาพน่าอนาถมากถึงขนาดนี้ น่าอับอาย ขายขี้หน้าชะมัด “ใช่” เขาตอบคำถามของผู้ช่วยเร็กซ์ ก่อนจะหันมาหยิบแก้วน้ำปาไปที่กำแพงด้วยความโมโหจนแก้วเซรามิกแตกกระจายลงพื้นเป็นเสี่ยง ๆ “ไปเอาเสื้อมาสิ อยากเห็นฉันมีสภาพทุเรศแบบนี้รึไง” ถึงอย่างนั้นเร็กซ์ก็สงสัยอยู่มากว่าคนคนนั้นมีฝีมือมากแค่ไหน แต่เขาก็ขัดนายน้อยของเขาไม่ได้จึงทำได้เพียงแค่โค้งตัวลงอย่างนอบน้อมแล้วเดินไปเอาเสื้อตัวใหม่มาเปลี่ยนให้นายน้อย ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นใจ ผู้หญิงคนนั้นทำให้เขาจดจำเธอได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว น่าประทับใจเสียเหลือเกิน “นายใหญ่ครับได้ข้อมูลของคุณดาร์เรนเดียร์มาแล้วครับ” มาเฟียใหญ่หมุนเก้าอี้นวมที่ตัวเองนั่งอยู่พลางนึกทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาในวันนี้ แล้วก็อดที่จะหัวเราะชอบใจออกมาไม่ได้หลานชายของเขาไม่เคยหน้าเหวอแบบนั้นมาก่อนเลย เขาเลี้ยงมาเองกับมือด้วยความภาคภูมิใจ หลานชายของเขาต่อสู้เก่งมาก แถมฝีปากก็ดีใช่เล่น แต่กลับมีสีหน้าตลกอย่างนั้นเขานี่แทบจะทนไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดัง ๆ ในตอนนั้น แต่ว่าเพราะสงสารหลานชายเขาเลยรีบเดินออกมาจากร้านเพื่อมานั่งหัวเราะอยู่ในรถยนต์ “ว่ามา” ลูกน้องคนสนิทวางเอกสาร และรูปภาพต่าง ๆ เอาไว้ที่โต๊ะทำงานของมาเฟียใหญ่ พลางพูดถึงเรื่องที่ตัวเองสืบมาได้ แม้จะใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงแต่ก็พอจะรู้เรื่องคร่าว ๆ ก็น่าจะเพียงพอให้นายใหญ่ของเขาได้ตัดสินใจอะไรได้บ้าง “เธอเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยครับ ตอนนี้อาศัยอยู่ที่ถนนลู ซอยห้าอะพาร์ตเมนต์ลิลลี่ห้องบนดาดฟ้า” ห้องบนดาดฟ้าตามลักษณะอาณาเขตนี้เป็นห้องที่มีราคาถูกที่สุดแล้วแถมอะพาร์ตเมนต์ที่เธออาศัยอยู่ยังไม่มีลิฟต์อีกด้วย ดีนะที่มีเพียงแค่ห้าชั้นพอคิดดูแล้วสถานะทางการเงินของเธอก็คงจะไม่ดีด้วยใช่ไหมนะ นิ้วหนาเคาะลงบนโต๊ะทำงานพลางตั้งใจฟังผู้ช่วยของตนอย่างตั้งใจ “ในระหว่างที่เรียนเธอทำงานพาร์ตไทม์เพื่อส่งตัวเองเรียนไปด้วย ส่วนตอนนี้เธอเพิ่งได้งานเป็นเลขาของนักการเมืองท้องถิ่นได้ประมาณสองเดือน” นักการเมืองงั้นเหรอ “ใคร” “โอทิสครับ” ไอ้นี่ชีกอใช้ได้ แถมเขารู้มาว่าเมียของมันยังขี้หึงจนหน้ามืดตามัวมันเปลี่ยนเลขาบ่อยมาก และไม่ค่อยรับเลขาผู้ชายสักเท่าไหร่ “โอทิส? นักการเมืองท้องถิ่น” “ครับ ปกติแล้วโอทิสเปลี่ยนเลขาบ่อยมากเรียกว่าสัปดาห์ละคนเลยก็ว่าได้ครับ มีคุณดาร์เรนเดียร์นี่แหละครับที่อยู่ได้นานกว่าคนอื่น และยังไม่ถูกล่วงละเมิด” สีหน้าพึงพอใจของนายใหญ่ทำให้ผู้ช่วยพอลรายงานต่อไปอีก “เพราะทุกครั้งที่เกือบจะถูกล่วงละเมิดคุณดาร์เรนเดียร์จะจับแขนของโอทิสบิดแล้วข่มขู่น่ะครับ” ฮ่า ๆ อยากจะขำ ชอบจริง ๆ เขาถูกใจแม่หนูนี่จริง ๆ นะ ชอบที่เธอดูสู้ชีวิตดี “แล้วแม่หนูนี่มีผัว เอ่อ มีครอบครัวหรือยัง” “ยังครับ ใช้ชีวิตอยู่ตัวคนเดียวเพราะเธอสูญเสียครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวไปแล้วครับ” อ้อ น่าเห็นใจที่เธอต้องใช้ชีวิตคนเดียวโดยไม่มีครอบครัวเหลืออยู่แล้ว และเขาก็นับถือที่เธอใช้ชีวิตมาอย่างดีขนาดนี้ “พอลฉันอยากได้แม่หนูนี่” หา! แต่นายใหญ่ครับ นายอายุมากแล้วนะครับ ผู้ช่วยพอลอยากจะพูดออกไปแต่ก็เกรงไม้เท้าของนายใหญ่ที่สามารถใช้เป็นอาวุธในการปลิดชีพคนได้อย่างง่ายดายท่านไม่ใช่คนแก่กะโหลกกะลาแต่เป็นคนแก่ที่กุมอำนาจที่แท้จริง “มาเป็นผู้ช่วยไอ้หลานเปรตของฉันหน่อย” หากทำงานเป็นเลขาได้ก็ต้องมาเป็นผู้ช่วยของไอ้หลานเปรตของเขาได้เช่นกัน หากทำงานกับไอ้บ้ากามนั้นได้ก็ทำงานกับหลานของเขาได้ หลานเขาไม่ได้บ้ากาม แถมยังดูไม่ค่อยสนใจหญิงสาวด้วยซ้ำ การที่มีเธอเข้ามาดูแลหลานชายของเขานั้นน่าจะทำให้หลานของเขาได้เรียนรู้อะไรบ้าง หากมีหญิงสาวที่น่าสนใจเธอก็อาจจะสามารถช่วยหลานชายเขาได้เช่นกัน “ฮู่~” ผู้ช่วยพอลพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก “โล่งอกอะไรขนาดนั้น นี่อย่าบอกนะว่านายคิดว่าฉันจะเอาเด็กรุ่นหลานมาทำอะไรน่ะ” “ปะ เปล่าครับนายใหญ่ ผมไม่ได้คิดอย่างนั้นเลยนะครับ” เขาสาบานได้ว่าต่อให้เขาคิดเขาก็จะไม่มีวันพูดมันออกไป ก็เพราะว่านายใหญ่ที่สูญเสียภรรยาอันเป็นที่รักของท่านไปตั้งแต่สมัยยังหนุ่มยังแน่นท่านไม่เคยมีใครอีกเลยน่ะสิอยู่ ๆ มาสนใจเด็กสาวแบบนี้เขาก็เลยคิดว่า... “ไปจัดการโน้มน้าวแม่หนูนั่นซะ” “ครับ เอ่อ แล้วถ้าโอทิสไม่ยอม” “ถ้าไม่ยอมก็ฆ่ามันทิ้งเสีย” “ครับ” ถึงตัวเขาจะเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่ก็มีนิสัยเสียอยู่นั่นก็คือไม่มีสิ่งที่เขาอยากได้แล้วไม่ได้ในดินแดนนี้หรอกนะ ผู้ช่วยพอลโค้งตัวลงอย่างนอบน้อมแล้วเดินออกไปจากห้องเจอกับมาเฟียหนุ่มที่เดินหน้ามุ่ยเข้ามาก็รู้เลยว่ากำลังหงุดหงิด เขาโค้งตัวลงอย่างนอบน้อมอีกครั้งกล่าวทักทาย “สวัสดีครับนายน้อย” “คุณปู่อยู่ในห้องมั้ย” “ครับ” พูดจบมาเฟียหนุ่มก็เดินพรวดพราดเข้าไปในห้องของนายใหญ่ในทันที ก่อนที่บานประตูจะปิดลงเขายังได้ยินเสียงโวยวายแว่วออกมา “คุณปู่ครับ ห้ามเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้คุณพ่อฟังนะครับ” “ทำไม” “ผมอายนี่ครับ” “อายอะไร แกมันกระจอกเองแค่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ยังพ่ายแพ้ แกนี่โตมาได้ยังไงทั้งที่ศัตรูรอบด้านขนาดนี้” ผู้ช่วยพอลออกมาจากองค์กรแล้วตรงดิ่งไปหาหญิงสาวในทันที ดาร์เรนเดียร์ โนดิน คุณคือผู้โชคดีที่นายใหญ่ของเราเอ็นดูคุณมากถึงขนาดนี้แน่นอนว่าการมาทำงานให้กับองค์กรของเราค่าตอบแทนย่อมคุ้มค่าอย่างแน่นอน ฮัดชิ่ว! หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องทำงานของโอทิสภาพที่เธอเห็นเป็นประจำนั่นก็คือโอทิสกำลังถูกภรรยาของเขาดุด่าเสียยกใหญ่ แน่นอนว่าเพราะหึงหวง และเธอก็คือหนึ่งในนั้น “กาแฟได้แล้วค่ะ” เพียะ! ใบหน้าสวยหันไปตามแรงฟาดของฝ่ามือ นอกจากจะทำงานเป็นเลขาของนักการเมืองบ้ากามนี่แล้ว เธอยังเป็นที่รองรับอารมณ์ความหึงหวงของภรรยานักการเมืองด้วย หากว่าเธอมีเงินมากกว่านี้หน่อยเธอก็คงไม่ต้องอดทนอะไรขนาดนี้ เพียงแต่เธอกำลังอยู่ในช่วงเร่งใช้หนี้ โดนแค่นี้เธอจะพยายามอดทนให้ถึงที่สุดก็แล้วกัน “ไสหัวออกไป จะเข้ามาอ่อยผัวฉันอีกรึไงหะ” “ค่ะ” เธอวางกาแฟที่ภรรยาของเจ้านายฝากซื้อเอาไว้ที่โต๊ะ หมุนตัวเดินออกมา มือเรียวกำแน่นพลางนับ หนึ่ง สอง สาม ในใจ เมื่อสิ้นสุดตัวเลขที่สามกาแฟร้อนที่เธอวางเอาไว้ให้ก็ถูกสาดเข้าไปที่ใบหน้าของเจ้านายหัวงูด้วยน้ำมือของภรรยาตัวเองในทันที หึ สมน้ำหน้า

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more