Ep.5 เสน่ห์เเรงใช่เล่น
1133 Words
จริงสินะ ผมคงต้องทำตามที่ป๊าบอก
รักลูกเขาให้เหมือนพ่อเขารัก ♡
หลังจากคุยกับครอบครัวของน้องไม่นานป๊าผมก็ขอตัวกลับไปทำงานต่อ เนื่องจากท่านเป็นมาเฟีย ไม่ค่อยได้พักหรอก มีงานเข้าตลอด .
ผมเองก็ถูกจองตัวไว้ให้รับช่วงต่อเหมือนกัน เเต่ยังไม่รับปากป๊าเพราะกลัวทำไม่ดีพอ
"ขอบคุณนะคะ ที่มาส่ง "
"ครับ พรุ่งนี้พี่มารับไปมหาลัยนะ "
ผมบอกน้อง นลินที่ยืนส่งยิ้มบางๆให้ผม
"เกรงใจจังคะ เราไมได้เรียนมอ. เดียวกะนซักหน่อย "
"พี่เต็มใจครับ ห่างกันนิดเดียวเองรึต่อให้ไกลกว่านี้พี่ก็ไปส่งเราได้ครับ "
"งั้นก็ได้คะ ไว้เจอกันนะคะ "
ผมส่งน้องเสร็จก็เเวะเข้ามาที่ผับเดิมต่อ เพราะไอ้ไนท์มันช่วนดื่มอีกเเล้ว
" มึงไปไหนมา ทำไมมาไวจังไอ้เจฟ "
"กุไปส่งน้องลินมา พ้นมาหามึงเลย "
" โอ้ววว.. เพื่อนจริงจังเหรอครับคนนี้ "
" อืม.กุจริงจังกับน้องนลิน กูพาป๊ากูไปคุยเปิดทางให้เเล้วด้วย เหมือนโชคเข้าข้างวะ พ่อน้องลิน กับป๊ากูเป็นเพื่อนกันอีกด้วย "
" งั้นคืนนี้ไม่ต้องเรียกเด็กเเล้ว สินะ มึงกำลังจะมีเเฟน "
"เอ้ย .. เอาดิวะ กูกับน้องลินยังไม่ได้เอากันซักหน่อย เเม่งเ****นจะตายอยู่เเล้ว "
ไอ้ไนท์จัดการเรียกเด็กมาสองคน ระดับผมต้องฟาดตัวท้อปของร้านเเน่นอน
" สวัสดีคะ พี่ ให้ดาด้า ชงเหล้าให้นะคะ "เด้กร้านคนนึง มานั่งข้างผมเเล้วอาสาชงเหล้าให้
อืม. ผมเองก็มีอารมณ์ตามปกติ เลยรุกเร้าเธอเตรียม เผด็จศึกเธอ
ฮื้อ. อย่าคะ ด้ายังไม่พร้อม .
เธอทำท่าเอียงอายราวกับจะยั่วผม
"ไม่พร้อมไรวะ รู้อยู่ว่าต้องโดน ไม่พร้อมก็ออกไปซะ "
อื่อ .. ไม่โกรธกันสิคะ ไปกันคะเดี๋ยวด้าทำให้พี่พอใจมากๆเลยคอยดูสิ "
"ตามมา "
ผมลุกขึ้นเดินนำเธอมาที่ห้องเชือดชั้นบนของผับ ที่มีไว้ทำเรื่องว่าโดยเฉพาะ ดาด้า จัดการถอดกางเกงผมออกเเล้ว ให้มือชักรูดเเก่นกายใหญ่ของผมก่อนจะอมมันเข้าไปจนมิดเเท่ง เธอเก่งพอสมควรเเหละ คงจะผ่านมาเยอะ
" ซี้ด..ดูดเเรงๆ "
ผมดึงผมเธอเเล้วกระเเทกเข้าไปในปากอย่างไม่คิดสงสาร ก่อนจะ ปล่อยน้ำรัก ใส่ปากเธอจนหมด
"ขย่มมันซะ "
หลังจากนั้นผมก็เอนตัวลงนอน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของดาด้า จัดการมัน โดยไม่ลืมสวมเกราะป้องกันด้วย เห้เเบบนี้ผมเองก็รักตัวเองนะครับ
ดาด้า ขย่มผมจนเเตกอีกรอบก่อนที่ผม จะจับเธอกระเเทกไม่ยั้ง เเละจบลงด้วยการจ่ายเงินให้เธอก่อนนึง
ผมออกมาที่ห้องวีไอพีอีกครั้งไม่เฆ้นไอ้ไนท์อยุ่เเล้ว มันคง ไปทำเรื่องอย่างว่าเหมือนกันสินะ
ผมเลยตัดสินใจกลับมาคอนโดเพื่อพักผ่อนพรุ่งนี้มีเรียน เเถมยังต้องไปรับน้องนลินไปมหาลัยอีกด้วย
สวัสดีครับ ทุกคน ผมลืมเเนะนำตัวไปเลย
ผมเจฟฟี่ เจตตรินทร์ วิวัฒน์ไพศาล เรียนวิศวะ ปีสี่ มีเพื่อนชื่อ นท์เเละตูน
ลูกพ่อคชาเเละเเม่น้ำหนึ่ง ป๊าผมเป็นมาเฟีย ทำธุรกิจมากมายทั้งขาวเเละดำ รวมถึงห้างที่พาน้องนลินไปด้วย นิสัยผมก็ออกจะเฟรนลี่กับสาวๆหน่อย ตามประสาหนุ่มโสดที่รวยมาก
เช้าวันใหม่ . ผมมีเรียนเเต่เช้าเลยอาบน้ำเเต่งตัวในชุดเสื้อช้อปกางเกงยีนสีเข้ม หวีผมทรงโปรด ฉีดน้ำหอมพอเป็นพิธี ก่อนจะคว้ากูยเเจรถปอร์เช่คันโปรด ออกไปคอนโดน้องนลินทันที
ผมทักไปบอกน้องเเล้ว ว่ารออยุ่ข้างล่าง ไม่นานน้องลินก็ลงมา ผมมองคนตัวเล็กในชุดนักศึกษารัดรูป กับกระโปรงทรงเอสั้น ผ่าหน้า ถึงกับกลืนนน้ำลายลงคออึกใหญ่
" เเม่ง เซกซี่จังวะ "
มองอยู่นาน น้องเดินมาไกล้พอดีผมเลยรีบลงไปเปิดประตูรถให้น้องขึ้นนั่ง
"ไปกันเถอะคะ นลินน่ะ สายเเล้ว "
"
โอเคครับ "
เอื้อมไปคาดเข็มขัดให้คนน้อง ทำให้ได้มองน้องนลินไกล้ๆขึ้น กลิ่นหอมอ่อนๆจากกายเธอมันวช่างดึงดูด ผมได้ดีเลยจนตอนนี้ลูกชายผมเเข็งซะเเล้วสิ
"พี่เจฟมีอะไรรึเปล่าคะ เห็นมองหน้าลิน "
อ่าาา. ผมถูกจับได้ซะเเล้ว ว่าเเอบมองน้อง
"พี่ก็มองว่าที่เฟนคนสวยไงครับ "
ใบหน้าสวย ที่ได้ยินคำชมก็เเดงขึ้นเล็กน้อย เหมือนจะเขินคำชมของผม "
"ถ้าไม่มีอะไรก็รีบหน่อยเถอะคะ ไกล้จะได้เวลาเรียนเเล้ว "
ผมได้ยินดังนั้นก็รีบเหยีบคันเร่งเลยครับ เพราะผมเองก็มีเรียนเข้าเหมือนกัน
ประมานสิบห้านาทีก็มาถึงหน้าคณะที่น้องเรียน เป้นจังหวะที่คนพลุกพล่านพอดี
ผมเลยได้โอกาศลงไปส่งน้องซะเลย
ซุบซิบๆ
"อุ้ย . ใครอะหล่อมาก กร้าวใจสุดๆ"
เด็กม.ข้างๆเราไม่ใช่เหรอ เหมือนเคยเห็น
"หล่อจนมดลูกสั่นเลยเเก อยากได้ "
เเกดูสิพี่เขามาส่งเเฟนนะนั่น อร๊ายย. ใช่พี่นลินปีสาม ทั้ยเเก อิจฉาพี่เขาอะ "
ผมเดินตามไปส่งน้องนลินถึงโต็ะที่เพื่อนน้องนั่งอยู่
"อุ้ย. ฉันก็ว่าเขาซุปซิบอะไรกัน ที่เเท้พี่เจฟมาส่งยัยนลินนี่เอง "
ครีมมี่ จีบปากจีบคอเเซวพลางหัวเราะเบาๆ
"ครับ พี่มาส่งว่าที่เเฟน งั้นพี่ไปก่อนนะครับ ไกลได้เวลาเรียนเเล้วเหมือนกัน "
"พี่ไปเรียนก่อนนะครับ เธอจ๋าเดี๋ยวบ่ายพี่มารับนะครับ "
ผมบอกน้องลินเเล้วก็เดินกลับมาที่รถ ก่อนจะเห็นสายตาสาวๆม
ตองมาที่ผมเยอะมาก ก็คนมันหล่อนี่ครับ สาวๆมองก็ไม่เเปลก
"
อ๊ายย... มีเรียกเธอจ๋งเธอจ๋าด้วยอะเเกคบกันเเล้วรึไง?
"ยังเลย เเต่ฉันก็ไม่ได้ปิดกั้นพี่เขานะ "
เเหม๋ๆ เเค่เเกให้พี่เขามารับมาส่ง ก็เเสดงว่าเเกเองก็มีใจให้พี่เขาด้วยเเล้วละย่ะ ยัยลิน .
"ก็ไม่รู้สิ เเก ฉันเเค่ไม่อยากปฏิเสธพี่เจฟเขานะ "
- Writer
