İyi okumalar dilerim…
Evin kızdan anlatım…
Bir hafta sonra…
Yüzleşme;
Sessizlik, hayatımdaki en büyük huzur kaynağımdı. İçsel olarak dinlenmek ve en güzeli ise sessizliğin içinde insanların konuşmak isteyip de konuşamadıklarını duymaktı. Yüreğim boğum boğum olmuştu. Bir haftadır sayısız kere aramıştı Baran. En son konuşmamın üstüne abimden yediği dayakla kalmıştı. Attığı bir mesaj vardı ki, yaşadığı hiçbir şeyden pekte ders çıkartmışa benzemediğini kanıtlıyordu.
Bir haftadır diğerlerinin de yüzünü görmemiştim. Zira kendime ait olan avludan bir adım atmamış, üç öğün yemeğim ve kullanmam gereken ilaçlar odama gelmişti. Sabriye ablam özel olarak ilgileniyordu benimle. Sıla ve Sırma ise deli bir telaş içinde hazırlıkları tamamlamaya çalışıyorlardı.
Gelin ağa olarak kayınvalidem ile kay
