İyi okumalar dilerim…
Evin kızdan anlatım…
Gizli kalanlar;
Duymaktan kaçındığımız ya da hatırlamaktan korktuğumuz yaralarımız vardır en derin mabedimizde. Akıp giden yolu izlerken içimdeki merakın yerini korku almıştı. Duymaya hazır mıyım diye düşünüyordum. Baran ne kadar iyi görünmeye çalışsa da gergindi.
İyi olduğunu söylemişti. Benimle yeniden hayata başlayacak kadar iyiydi ya da öyle olduğunu söylemeyi tercih etmişti. Ruhum daralırken geldiğimiz yere baktığımda gülmeden geçemedim. Yine aynı restoran. Duran araçtan yavaşça aşağı inip kapıyı kapattım. Baran yanıma gelip sıkıca elimi tutup etrafına çatık kaşlarla bakmaya başladı.
“Baran insanları gözlerinle öldürdüğüne göre yerimize geçebiliriz. Zira biraz daha burada durursak açlıktan öleceğim”.
Bakışlarını gözlerimin içine sabi
