Hıçkırıklarımla birlikte, "Özür dilerim, benim yüzümden." dediğimi anlayabilmiş miydi acaba çok merak ediyordum.
"Can'o!.." dedi acı çeker gibi, "Nefes alamıyorum!.."
Ben de canım arkadaşım ben de, bu hâlinin müsebbibi bendim, benim yüzümden olmuştu.
"Can'o, yeter bırak!"
Arkadaşım beni affetmeyecekti, ses tonundan onu anlamıştım. Kendimi geriye çekerek hâlâ kaçmak için bir fırsatımız olduğunu söylemek istediğimde, yüzünde şoktan olduğunu düşündüğüm bir ifade vardı.
"Oooffff Cansu, çok mutluyum!"
Kendini yatağa sırt üstü atarak, kollarını kelebekler gibi açıp tavana baktı. Birazını elimin içiyle birazını dışıyla sildiğim gözyaşlarımı durdurup ne olduğunu anlamaya çalıştım.
Arkadaşımın bu kapıdan çekiştirilerek girdiğini bilmesem gece olan şeyleri isteyerek yaptığını düşünecektim.
