"Engiiin!.."
Uzun boyu kısa saçıyla karşımda dikilen Engin, sesimden adını duyunca, beş yıl önce olduğu gibi gözleriyle güldükten sonra Rasim amcaya doğru yürüdü.
Beş yıldır nefret ettiğim kişiyi karşımda görünce heyecanlanmıştım.
Heyecandan yerinden fırlamak üzere olan kalbime ayar çekerek kendine gelmesi konusunda baskı yaptım. Bu adam kalp ritmimin değişmesini hak etmiyordu.
Şaşkınlığımı yanımdan geçip masaya giderken omuzuma çarpan Furkan bozmuştu.
"Pardon!"
Bu "pardon", "yanlışlıkla çarptım kusura bakma" pardonu değildi. Benim kalbime verdiğim ayarı Furkan'da bana veriyordu. Yıllardır biriktirdiğim kinimi bu pardonla daha çok hatırlamıştım. Ortamda konuşulanları da bu "pardon"la duymaya başladım.
Hakan: "Nasıl, sürprizimi beğendiniz mi?"
Türkân: "Hoş geldin Engin abi, biz se
