Furkan, önüme oturup, sağ sol derken iyiden iyiye bisiklet sürer gibi egzersiz yapmaya başlamıştım.
Meriç, buzu çenesine tutup, Hakan ile birlikte çıkarken, "Furkan, sende bir göz at istersen. Sonuçta proje senin." dedi
F: "Tamam abi, hemen geliyorum."
Furkan, beni Türkân ile Erkan'a bırakıp, onlarla birlikte gidince, arkasından özlemle baktım... Ben, şimdiden karşı odama giden adamı özlemiş gelmesini isterken, iki buçuk yıl başka şehirlerde olmasına nasıl dayanacaktım...
Furkan, olmayınca modum düşmüş, çalışmak istememiştim. Sağ ayağımı yukarı kaldırıp, sola sıra gelene kadar iki kilometre yol gidilirdi... Bunu bile abartacak kadar özlemiştim onu... Ne vardı sanki yanımda çalışsa... Yada iki hafta sabretselerdi ne olurdu... Hastane yapılmış bitmiş miydi de bu kadar acele ediyorlardı.
