Wrath of a Nerd

Chapter 2

Chapter 2

Arietta's POV

"Good morning everyone. My name is Arietta

Vielle, nice to meet you all, "kinakabahang

pagpapakilala ko. Nakita ko kung paano sila

magkagulo after kong magsalita sa harapan. Iba't ibang reaksyon ang narinig ko mula sa kanila. "Where are you going now?" "Is she rich?"

"Base on her looks, no. Ginamit niya siguro

e

'yong pity look niya to enter here in our school."

"Whatever."

"Loser."

"Vielle? Is she a relative of Reed

Vielle? "Malakas na tanong ng babae sa unahan ko sa katabi niya. Kaya naman naagaw nito ang pansin ko" I don't think so. Hindi naman maganda ang

looks niya compared to him. So, I think no."

"You have a point."

Napaisip naman ako sa itsura ng kambal ko at sa

itsura ko. Ganoon ba talaga kalayo ang locks

namin sa isa't isa?

Kung sabagay magkambal nga kami pero hindi

naman talaga kami magkamukha, Lalo na kapag

ganito ang tipo kong fashion,

a

"What are you still doing here, Miss Arietta?

Find your own chair. Hindi ka hahanapin ng

sarili mong upuan. "Bigla napabalik ang diwa ko

rang tawagin ako ni Miss Perez at marinig ang

malakas na tawa ng mga kaklase ko. Tumango

naman ako sa kaniya at 'saka naghanap na ng

upuan. Sakto namang walang nakaupo sa dulo,

isang hilera pa itong vacant. Napangiti ako dahil

walang manggugulo sa akin.

Nakangiting umupo ako sa gitna ng limang

bakanteng upuan sa likuran.

"I can't believe it!"

"Is she noob?"

"Doon pa talaga siya umupo sa upuan ng mga four kings." Hindi ko naman mapigilang magtaka. Ano ba ang pinagsasabi nilang lahat? Lahat ba talaga ng

gagawin ko kailangang may sinasabi sila?

Saktong pagkaupo ko ay biglang pagbukas ng

pintuan sa unahan at nakita kong isa-isang

pumasok ang apat na lalaki kasama na roon si

Kuya Reed

Biglang nanlaki ang mata ko. So, ibig sabihin kaklase ko si Kuya? Oh no!

Bakit pa ako magtataka? In the Star Section of the Palace

ako nabibilang,

Nagtama ang paningin naming dalawa at katulad

ko ay nagulat din siya nang makita ako.

Para bang nakawala sa mga kulungan ang mga

students who work in the field

unahan, mas lalo na ang mga babaz Kahit si

Ma'am Perez ay hindi napigilan ang ingay nito

nang dumating ang apat

Iba talaga ang appeal ng mga ito sa mga

kababaihan. Well, maliban sa akin. Sanay na ako

sa kanila, ganyan din naman kasi sa dati kong

school. Hindi na ako magtataka pa kung mayroon

din ditto.

Kung sabagay, magaganda naman kasi ang looks pagkajolly dahil sinasabayan niya 'yong mga estudyanteng humahanga sa kaniya. "Yong isa naman ay may hikaw sa tenga, kung titignan para siyang playboy. mga mata niya ng buhok. Pero kung titignan para siyang ilang sa mga tao. Hindi siya nakikipagtitigan ditto. para makadaan siya ng diretso papunta sa gawi ko And that moment I realized na capat hindi kami magkakilala ,baka kung ano na naman ang masahi ng mga estudyante rito. Nagulat ako

ng apat na lalaki na iyon. Isa-isa ko naman silang tinignan. "Yong isa may mahabang buhok, na kung tutuusin ay bawal ditto sa school, para siyang may

rang umupo siya sa kaliwang upuan sa tabi ko.

Nakut Another scene na naman.

Naramdaman ko namang nag-vibrate ang phone

ko kaya mabilis ko itong kinuha, Nakita ko ang text

ni Kuya roon kaya pasimple ko siyang tinignan at

nakita kong nakatingin siya sa akin kaya mabilis ko

ring iniwas ang paningin ko at binasa na lang ang

text niya.

My better halt: What are you doing here?

Me: This is my room

My better half: Classmate tayo?

Me: Oo?

My better had: Good decision. Mababantayan kita

Me: Kuya!

My better halt: Why? Bawal bang protektahan ang kambal ko? Me: Bawall

Nagtaka naman ako nang hindi na siya magreply.

Bigla naman akong kinabahan nang pag-angat ko

ng tingin ay lahat sila ay nakatingin na sa akin.

Sobrang tahimik nilla na parang kanina lang ay

hindi mo akalaing ngayon lang nakakita ng mga

lalaki

Ano bang ginawa ko?

Napansin ko naman na parang may nakatingin sa

gilid ko, kaya tinignan ko ito at nakita ko si Kuya na

masamang nakatingin sa akin,

"W-why?" kinakabahang tanong ko.

"What are you saying?" he asked. Hindi ko

naman maintindihan ang sinabi niya this time.

Anong sinabi ko? Wala naman akong sinabi sa

kaniya bukod sa mga text namin, then it hit me. I

remember he does not like it kapag hindi ako pumapayag sa gusto niya.

"5-Sorry," nakayukning sabi k

"b***h!"

"Ang lakas niya para inisin si Reed."

"she deserves it."

Then I saw him smirk at me saying that he has

won. Alam niya kasing wala akong magagawa kung

Hindi pumayag sa kagustuhan niya

"shut the f**k up!" malakas na sigaw niya.

Biglang natakot naman yong mga estyudyante

kaya mabilis silang humarap sa pisara, Napairap

na lang ako sa kawalan

Bossy Reed "Dude stay cool," natatawang sabi sa kaniya ng katabi niya sa kaliwa. Napansin niya namang nakatingin ako sa kaniya kaya napatingin siya sa

akin. Ayon yong lalaking may mahabang buhok at sa tingin ko may pagkajolly. "Hi, welcome to our section. Buti hindi ka natakot umupo diyan?" nakangiting sabi niya. "Ha?" naguguluhang tanong ko. Sasagot pa sanal siya nang batukan siya ni Reed kaya binalik niya na

lang ang kaniyang atensyon sa kanina niyang

ginagawa

"Bossy," bulong ng lalaking katabi ni Reed kaya

hindi ko mapigilang mapatawa nang mahina

Hindi pa sana ako titigil kung hindi lang ako tinitigan ng masama ni Kuya. "Hi! Transferee ka? Can you be my date later?" sigaw na tanong ng lalaki sa kahilera ko sa kanan sa pinakadulo. Siya 'yong may hikow sa tenga. Napakurap naman ako nang bigla siyang

ngumiti, para bang bumilis ang pagtibok ng puso

ko. Nakita ko na naman ang bulungan ng iba kong

kaklase.

Urghi1 hate attention.

"Aray! Ano bal" sigaw niya nang may tumama sa

kaniyang plastic bottle. "Sinong bumato ?!" "Ako! May angal ka? Manahimik ka diyan!" sigaw naman ni Reed kaya wala ng nagawa 'yong lalaki na iyon kung hindi tumahimik. "Stop murmuring!" sigaw niya na naman kaya natigil ang mga bulungan. "Tsk." Napalingon naman ako sa katabi ko sa kanan. Nakapatong lang ang ulo niya sa mesa na

para bang natutulog at walang pakialam sa

paligid.

"Okay class, stay quiet!" sigaw ni Miss Perez sa harapan. Lahat naman ay nagsitinginan sa kaniya maliban sa mga lalaking kahilera ko na may kaniya kaniyang ginagawa. Ganito ba talaga sila kagulo!

"Dahil umalis na si Mr. Gonzales ay kailangan

niyong hintayin ang next teacher niyo.

Graduating na kayo at alam kong maaasahan na

kayo. Kung mayroon by kayong gagawin, make

sure na bumalik kayo before ten o'clock,

understood?

"Yes Miss Perez!" we said in unison. Then after that, lumabas na si Miss Perez. Isa isa na ring nagsilabasan 'yong mga estudyante rito sa loob at nasaktuhan pang natira kaming lima rito. Bigla namang tumahimik ang loob ng room.

Feeling ko kung hindi pa ako lalabas, magiging

miserable ang buhay ko rito. Tatayo na sana ako

nang may tumawag sa akin.

"Arletta," kinabahan ako nang bigla akong

Lawagin ni Kuya.

"Cool! How did you know her name?" tanong ng

katabi ni Kuya na may pagka-jolly. Naidifat ko ang

mata ko at tumingin sa kaniya: Lumapit naman siya sa akin at tumayo sa harapan ko. "My name is Ferdinand Young. Ferd for short, ikaw?" Sabay abot niya ng kaniyang palad sa akin para magpakilala. Tinignan ko naman ito pero hindi na

ako nag-abala pang makipag-shake hands sa

kaniya at sinagot na lamang ang kaniyang tanong.

"Arietta."

"Arietta? Familiar sa akin 'yong name mo. Teka, saan ko ba iyon narinig?" tanong niya sa kaniyang sarili. Sasagot pa sana siya nang tawagin siya ng isang kasamahan niya.

"Ferdinand, samahan mo ako," sabi sa kaniya ng

may hikaw sa tenga. Aangal pa sana siya pero wala

na siyang nagawa nang hilahin siya ng lalaki na

iyon palabas ng silid.

"Mamaya na lang ulit Arietta, bye!" paalam sa

akin ni Ferdinand. Tinignan ko naman 'yong dalawang natira. Si Kuya na lang at 'yong lalaking nakatungo lang sa kaniyang lamesa. Binalik ko

naman ang tingin ko kay Kuya na nakatingin din sa

akin. Pasimple kong tinuro 'yong lalaki sa may gilid

ko kanina.

"Ano meron sa kaniya?" I mouthed. "Itanong mo sa kaniya." Pinanlakihan ko naman siya ng mata nang sumagot siya ng malakas .. Napaangat tuloy ng tingin 'yong lalaki sa akin.

Hindi ko tuloy alam ang gagawin ko. Para naman akong tangang napangiti na lang sa kaniya. Ngayon ko lang nakita 'yong mukha niya. Actually,

nakakatakot siyang tignan. Kaya after kong

makipagtitigan sa kaniya ay iniwas ko na ang

tingin ko.

"Reed alis muna ako," paalam ng lalaki at umalis na sa kaniyang puwesto palabas ng silid. Nang

makaalis siya ay 'saka naman ako nakahinga ng

maluwag. Tumabi ako sa upuan ni Kuya. Mabuti na

lang at kami na lang dalawa rito kaya malaya

akong nakagagalaw.

"I can not imagine myself talking to him. Nakakatakot siyang tignan," natatakot na sabi ko

kay Kuya. Napatawa naman siya ng mahina. "Ganoon lang 'yon kapag panget ang kaharap

niya. "Masama ko naman siyang tinignan ..

"Ang sama mo sa akin. Gusto mong isumbong

kita kay Mimi? "

"Isumbong mo ,baka nga lalo ka pang pagalitan

no'n dahil a itsura mo. Kung nag-ayos ayos ka sigurobaka kausapin ka ni Jaypee. "

"Sinong Jaypee?" tanong ko.

"Yong lalaki na huling lumabas." Tumango

naman ako sa sagot niya,

"Ano pala pangalan ng lalaki na humila kay

Ferdinand the rabbit? "

"Steven," maikling sagot niya. "Kung

magkakagusto ka sa kaniya ay huwag mo ng

ituloy. Idadagdag ka lang no'n sa mga bababeng

collection niya. "Napamaang naman ako sa sinabi

ni Kuya. Wala naman akong sinabi na

magkakagusto ako sa kaniya.

"Never!" may diing sagot ko rin sa kaniya.

"Mabuti naman. Mamaya sumabay ka na sa akin mag-lunch."

"No!" mabilis kong sagot.

"Why not?" "Hindi ba nga, bawal nilang malaman?" sagot ko

sa kaniya. Huwag kang mag-alala kaya ko

naman sarili ko. "

"Matigas talaga 'yang ulo mo." Hindi ko na lang

pinansin si Kuya at hinintay na lang matapos ang

oras ng free time ..

Lunch time.

Mabilis kong iniligpit ang gamit ko at lumabas na

rin sa classroom. Mabuti na lang talaga at mabilis

ko ring nahanap ang cafeteria rito sa school.

Pumunta naman ako sa line para makabili kaagad

ng pagkain dahil nagugutom na talaga ako. Bumili

ako ng 1 rice at 1 fried chicken bilang ulam. Isang

watermelon juice naman para sa inumin ko. Hindi

naman ako maarte sa pagkain.

Okay na sana ang lahat. May pagkain na ako pero

hindi ko alam kung saan ako uupo. Halos lahat

kasi sila ay may mga circle of friends at

mahihirapan akong makahanap ng upuan nito

dahil punuan. Kung mas maaga lang siguro akong

nakarating ditto ay nakaupo ako.

Sinubukan ko namang lumapit sa isang lamesa. Nakita ko kasing malaki pa ang space roon.

Napatigil naman sila sa pag-uusap nang makita nila ako sa kanilang harapan. "Puwede bang makiupo?" tanong ko sabay turo

ko roon sa bakanteng upuan nila.

"Bawal ang panget ditto," natatawang sabi ng isa

at nagsipagtawanan na silang lahat. Tinignan ko

naman 'yong ibang lamesa pero sadyang ayaw nila

ako paupuin. Nilalagay kasi nila 'yong paa nila

roon mismo sa may bakanteng upuan. Malakas akong napabuntong hininga at tinignan 'yong pagkain ko. Wala na talaga akong lakas para makipagtalo dahil gutom na ako. Maghahanap na

lang siguro ako ng ibang place para roon kumain.

Tatalikod na sana ako nang marinig kong may

tumawag sa pangalan ko. Napalingon naman ako

at hinanap 'yong taong iyon, pero hindi ko naman

makita. Guni-guni ko lang siguro iyon dahil sa

sobrang gutom ko. Aalis na sana ulit ako nang

marinig ko ulit ang pagtawag nito sa pangalawang

beses. Pero this time, rinig na rinig ko na dahil

biglang natahimik lahat ng estudyante sa loob ng

cafeteria at lahat ay nakalingon sa isang table. The table nila Kuya.

"Arietta," tawag muli sa akin ni Ferdinand.

Nagsipagtinginan naman lahat ng estudyante sa

akin. "Dito ka na sa table namin!" After niyang

sabihin iyon ay iba't ibang reaksyon ang narinig ko

mula sa kanila.

Ito na nga ang kinatatakutan ko, ang makuha ang

attention ng lahat. Dahan-dahan akong

napabuntong hininga at naglakad palayo.

I like it very much I love it

mga panlalait nila.

Umalis ako palabas ng cafeteria at naghanap ng

lugar na puwede kong kainan. Mabuti na lang at

nakahanap ako. Paniguradong mas makakagalaw.

ako ng maayos ditto dahil walang tao.

Nasa isang field kasi ito. Doon ako sumilong sa

may malaking puno sa gilid. Sure akong walang

magtatangkang pumunta rito dahil sa tirik na ang araw. Mas makakakain ako ng maayos ditto ng walang iniisip. Pagkatapos kong kainin iyon ay malakas akong dumighay. Napatawa ako sa lakas na 'yon. Para bang kumain ako ng kabundok na pagkain a lakas

ng dighay ko. Okay na sana el Ang kaso nagulat

naman ako nang marinig ko ang malakas na hilik

sa likod ng puno. Mabilis ko naman iyon tinignan at nagulat ako nang makita ko kung sino ang taong iyon ..

To be continue....