MY ZOMBIE CRUSH

MY ZOMBIE CRUSH

Mapayapa.

Tahimik.

Masaya.

'Yan ang mundong kinalakihan ko.

But an unforgettable nightmare changes it...

Ang dating maingay na kasiyahan sa paligid, nabalot ng ibang klaseng ingay.

Ingay na siyang kakikilabutan mo. Katatakutan mo.

Saan ka man mapadpad, mabibigla ka nalang sa isang alulong na hindi mo man lang alam kung saan ang pinagmulan.

"Waaaarrrghhhh.. "

"Ooorrrghh!"

"Waahhh!"

(zombies groaning)

"Aaahhh... "

"Holy shi—t!"

"Waaaarrghhhh!"

"A-Ah! f**k off!" Naiinis na singhal ko sa isang halimaw na 'to sa harap ko. Kamalas malasang natumba ako sa pagkakalapa niya!

"f**k! Nasa'n na ba kasi 'yong patalim ko!"

"Aarrghh!" Patuloy parin ang pag ingay nito sa harap ko. It was about to eat me in the face when I slipped my arm around its neck to keep it away and to stop its delicious lunch.

"Put—" natigilan ako sa pagmura nang may makapa ang kamay ko na patalim. I grinned a little.

Kahit nahihirapan agad kong kinuha 'yon at—

"Warr—" It stopped howling when I quickly stabbed the knife in its head. Nakahinga naman ako nang maluwag nang matumba ito sa harap ko. Dead. Tsk tsk tsk.

I stayed in my seat for a few more minutes while catching my breath. Then I decided to stand up.

"W-What the..." Kusa akong natigilan nang may matanawan akong kumpol kumpol na... na— s**t!

"Aaaarghhhh!!"

"Warrrrr... "

"Waaaarrgghhh!"

Natanawan ko ang isa sa kanila habang palinga-linga sa paligid animo'y may naamoy na pagkain! Malamang dumami sila dahil sa ingay kanina nung nakalaban kong halimaw na ZOMBIE!

Agad akong nagtago sa lugar na hindi nila makikita. Then I hid myself at the back of a tall tree.

My heart was beating so fast while I was still gasping for breath. Hindi na dapat ako manibago sa ganitong pakiramdam dahil hindi na ako nagugulat sa mga halimaw na nakakasalamuha ko araw-araw.

But it still feels scary. I still have a little bit of fear because of their looks.

Mayro'ng nakagat sa mukha, sa tagaliran, sa ulo, at kung saan-saang parte pa nang katawan na parang nabubulok at sariwang sariwa ang dugo! At ang mas nakakakilabot ang mga ngiping bulok na bulok ngunit kasing tibay nang kung anong makina para kumain nang kapwa nila!

I've almost forgotten. Hindi nga pala ako kauri nila. Sila yung halimaw na walang pinipiling kalaban. Sila yung halimaw na kaya kang patayin sa loob nang ilang segundo kung wala kang laban.

"N-Na naman!?" Hindi na napigilan nang sarili kong mapasinghal sa inis dahil may nakahanap na naman sa'kin!

I immediately looked around. Mas lalo akong nataranta at nainis dahil may napalingon sa gawi ko dahil sa pagsigaw ko!

Ni kahit huminga halos hindi ko na pwedeng gawin!

Nilabas ko ang armas kong baril pero agad na napaisip dahil hindi ko ito pwedeng gamitin. One shot could grab all of this monster's attention.

Dahan-dahan kong kinuha ang patalim ko at saka nilapitan ang halimaw na nakapansin sa'kin saka ko walang sabi-sabing sinaksak siya malapit sa sentido.

When it died, I immediately avoided that place.

Nakakapanlumo. Nakakalungkot isipin na nabubuhay ako hindi dahil sa pamilyang mayroon ako, o mahal sa buhay ngunit ang dahilan ko lang ay wala nang iba kundi ang mabuhay. Saka ko naalala ang pamilya ko.

Bago pa sakupin ng zombies ang mundo, hawak ko pa ang pamilya ko. I made sure to keep them safe in one place. Pero kahit anong ingat ang ginawa ko, nawala parin sila mismo sa harap ko.

Nakakainis dahil wala man lang ako nagawa nang mga panahong 'yon kundi tingnan ang halos naghihingalo ko nang mga mahal sa buhay. I can't do anything but to hide and stop myself from crying out loudly. Dahil alam kong kahit ano pang gawin ko, huli na ang lahat para isalba pa sila.

Napabuntong-hininga ako sa sariling isipin. Dahilan ko lang para mabuhay ay para mabuhay.

Oo, komplikado. Masyadong komplikado ang buhay ko ngayon kumpara sa noon kung saan tahimik at mapayapa lang akong nabubuhay kasama ang pamilya ko.

Ngunit wala akong nagawa. Walang magawa. At walang MAGAGAWA. Kundi ang magtiis. Malaki ang naging epekto nang pangyayaring 'to sa buhay ko, 'di lang sa'kin ngunit sa buong mundo. Apektado ang lahat.

I don't even understand why this situation has to happen. Situations and problems that you will never be able to solve and fix.

At hanggang ngayon, wala pa ring nakakaalam kung ano at saan ang pinagmulan nang lahat ng 'to.

I kept walking until I found myself climbing into the tallest and biggest truck. Magandang pwesto 'to para magpahinga at magbantay.

Humiga ako sa tuktok ng truck at saglit na namahinga, hinayaang maglakbay ang isip kung saan man iyon mapunta. Nakatingala lang ako sa maulap na langit habang pilit na inaalala ang mga nakaraan. Nakaraang nakakaya ko pang ngumiti.

"Waaarrggghh.. "

"Arghhhh.."

"Woaaarrr!!"

"Waaaahaaaarrr..."

"Arrrrghhh! Arrrgghh!"

(zombies groaning)

Ayun na naman ang sunod-sunod na ungol ng mga zombies kaya napabalikwas ako sa pagkakahilata. I took out my sniper rifle Knights SR-25 carbine and added a silencer para hindi iyon makalikha ng ingay sa pagputok ko.

Nanlaki ang mga mata ko sa mga paparating! There are the horrible howls and the monsters again. Kumpol-kumpol na naman sila na akala mo'y may reresbakan sa kanto ngunit gano'n nalang kung makipag unahan, makipag tulakan kapag may taong makakain sa harapan.

Tsk. f*****g creepy.

Sa t'wing naaalala ko kung paano sila kumain nang gano'n ay para na akong masusuka.

Mamatay na ako sa kahit na anong paraan, 'wag lang sa mga kamay nila.

Inisaayos ko na ang baril ko at saka sumentro sa scope ng baril para unti-untiin ang mga paparating. I will probably finish in less than half an hour para kalahatiin sila kahit papa'no.

(Bang!)

(Bang!)

(Bang!)

I fired one shot after another. Wala pang sampung minuto ay naka-dose pataas na rin ang mga tinamaan ko. Ipinagpatuloy ko lang 'yon na para bang may sariling isip ang mga darili ko para galawin ang gatilyo.

Tuloy-tuloy parin ako sa ginagawa kong pag unti-unti sa kanila habang sunod-sunod din ang pagkatumba at pagkamatay nila. The sound of shooting them with a silencer is quiet enough for only me to hear.

Halo-halo doon ang mga zombies. May'rong lalaki, babae, matanda at bata at may'ron ding masasabi kong magkakapamilya dahil sa suot nilang pare-pareho.

"Romez Family..." I whispered softly while my two arms were still ready to fire and then stopped just to stare at them.

Kawawa naman.

Nakakalungkot na makita sila na para bang halos lahat nang miyembro nang pamilya nila ay nilusob at namatay nang maaga hanggang sa naging kauri na nila ang mga zombies. Mas nakakaawa ang bata doon na hindi bababa sa limang taon ang edad.

They're still too young to disappear early in this world.

Inihanda ko ulit ang armas ko para sa pagbaril sa kanila. Kahit sa loob-loob ko ay naaawa sa lagay nila ay wala akong magawa kundi patayin parin sila gamit ang armas ko dahil hindi maibabalik ng awa ko ang mga buhay nila.

I let out a loud sigh then resumed my work.

Walang kahirap-hirap kong pinagpatuloy ang pagbaril sa kanila.

I went completely still as the old monster noticed me. Akmang susugudin niya ako papalapit dito sa truck nang mabilis ko siyang tinira ng bala sa ulo nang hindi namamalayan ng iba.

Patay kang hayop ka! Lalapit ka pa ah!

Susunod na sana ako sa target nang matigilan ako ng ilang minuto.

D-Damn.

Who the heaven is she!?

Parang tumigil sa paggalaw ang mundo ko at parang nag slow-motion lahat sa paligid ko. I stared at the beautiful woman as she slightly raised her hand and bit her own lips. A sign that she is also one of the zombies.

But...why do I find it sexy and attractive?

Bigla ay napako rin sa'kin ang tingin niya. Hindi ko alam kung imahinasyon ko lang ba 'yon ngunit nakita kong ngumiti siya sa'kin nang matamis na nakapagwala nang t***k ng puso ko.

Bakit parang kilala ko siya? Mukhang pamilyar ang mukha niya sa'kin.

And those sweet smiles are also familiar.

Pinilig ko ang ulo ko. Imposible naman na siya 'yon 'di ba? Hindi naman siguro kami magkikita ulit ng babaeng 'yon na nagpaasa sa'kin.

Nawala lahat ng nasa isip ko ng makitang kumaway siya sa'kin dahilan para mapaawang ang labi ko at para hindi ko na maitutok sa ginagawa ko ang atensyon ko. Her white blood-stained dress did not diminish her beauty. Her dazzling smile aroused my silent heart. She's biting her lips caused me to swallow hard and stare at her even more.

Fuck. Bakit ang bilis nang t***k ng puso ko?!

I was still staring far from her because she was so beautiful. Lumilipad pa nang bahagya ang buhok kaya napanganga ako lalo sa paghanga.

Nakatitig at bahagyang nakaawang ang labi parin akong nakatingin sa kaniya. Lumuwang ang pagkakahawak ko sa baril at hindi namalayan ang isang halimaw na inakyat ako dito sa taas para dakmain!

Putang'na naman!

I forcefully lay down on the top of the truck while this zombie was so eager to eat me. I continued to fight by interrupting my arm around its neck. It was so noisy that more zombies were noticing us.

Fuck! f**k! f**k this!

Nanggigil na sinuntok ko sa mukha ang halimaw gamit baril ko nang mahawakan ko ito. I moved a little farther so I could stand up and shoot it directly in the head.

Napapapikit nalang ako sa inis nang makita na karamihan sa kanila ay papunta na sa'kin. Binaril ko pa muna sa ulo ang malalapit sa'kin saka ako tumakbo patungo sa tahimik na lugar.

I was still catching my breath. I leaned against the wall to hide from them. Nang humupa ang nararamdaman ko ay sumilip muna ako sa likuran at nakahinga naman ako nang maluwag nang makita na wala nang nakasunod sa'kin.

Walang ingay akong naglakad papunta sa likuran. But I stopped walking, and my heartbeat quickened again when I saw the beautiful woman from earlier.

Nasa halamanan siya at palinga-linga sa tagong lugar kaya hindi mahirap sa'kin na lapitan siya. Total mag-isa lang naman siya.

Nang nasa kalayuan ako palapit sa kaniya at tanaw siya, bumalik sa'kin ang alaala kanina dahilan para habulin ako ng mga halimaw.

This is not what I saw earlier. The woman smiled at me sweetly and waved. Proof that my brain is just acting crazy.

Damn it, gano'n ba talaga siya kaganda para mawala ako sa sarili?

Kahit nakita ko na ang mukha niya sa kalayuan mas gusto ko parin siyang makita sa malapitan. But I still did not let my guard down and aimed my g*n at her, in case she attack me.

Kakainin niya 'ko kapag nangyari 'yon, pero pwede naman niyang kainin yung ano ko—

Oh, f**k. 'Wag diyan.

Napailing iling nalang ako sa sarili. Tuluyan na akong nakalapit sa harap niya at pinagmasdan ang ganda niya.

Ngunit napako ang paningin ko sa balikat niyang may kagat na at sariwang-sariwa pa ang dugo. Parang nanghihinayang ako sa tanawing 'yon.

The woman looked at me and I saw in her eyes that she wanted to eat me. I just ignored it, but surprisingly, the sexy—and beautiful woman just stared at me like I am a puzzle she's struggling to solve.

Wala ba siyang balak sugurin ako?

Nagsalubong lalo ang kilay ko. Bakit ayaw niyang gumalaw? Tumakbo papalapit sa'kin para dakmain ako? Bakit nakatitig lang siya sa'kin gayo'ng halata naman sa mga mata niya ang pananabik para sugudin at kainin ako?

Buong buhay ko sa impyernong 'to, ngayon lang ako nakakakita ng halimaw na walang balak para sugurin ako.

"Arghhh..." She moaned softly as she slowly walked closer to me. Naalarma ako at natauhan so I had my sniper ready to aim at her forehead.

Napaatras ako hanggang sa—

"Arrggghh... wargghh.. grr!"

"T-The f**k!?" Mahinang mura ko nang mapagtanto ang ginagawa niya!

Kumapit siya sa'kin at kinagat-kagat ang balikat ko ngunit hindi 'yon tumatagos sa laman. Parang naglalaro lang siya habang pabaling-baling ang kamay sa dibdib ko na animo'y pinapalo ako.

Hindi makapaniwalang tiningnan ko siya. Bakit gano'n? Ramdam ko na ang talas ng ngipin niya pero parang wala na siyang lakas para kainin ako. Anong ibig sabihin nito?

Kita naman sa hitsura niya na may lakas pa siya pero para siyang naubusan nang lakas dahil sa'kin.

Assumero ba ako? Oh, wala namang masama do'n.

Napabaling ako sa tatlong halimaw na palapit sa'min na naglalakad. Kaya bago pa nila kami— ako lang pala—makita, hinila ko na sa braso ang kamay ng babaeng makalaglag panga ang ganda kahit pa kauri na niya sila.

This zombie woman kept muttering, but I had more strength than her, so I was able to pull her easily.

Naabutan ko na ang motor ko at inilagay ang susi ro'n para ihanda iyon sa pag-andar. Binalingan ko ang babaeng 'to at binuhat saka sapilitang pinapaupo sa motor ko.

Nang bigla ay kinagat niya ang tainga ko kaya napasinghal ako sa kaniya!

"f**k! Anong ginawa mo?!" I looked at her with sharp eyes while holding my ear, which was already red, for sure. She just ignored me but she only answered me once...

"Arggggghhhhhh..."

Huminga ako nang malalim para pahupain ang inis. Bigla namang bumaling ang tingin ko sa papel na nasa kalsada't malapit nang tangayin ng hangin kaya kinuha ko ito.

"Zombie Antidote?" Basa ko sa dyaryong 'yon. I saw a blue potion meant to cure the virus. One picture showed a woman as a zombie, and the next showed her turned back into a beautiful human after being injected with the antidote.

Para sa virus na 'to?

Binalingan ko ang babaeng nasa motor na nagpapadyak padyak pa para makaalis. Para lang siyang bata sa ginagawa niya kaya napangiti ako nang palihim. Ipinasok ko naman sa jacket ko ang dyaryong naglalaman tungkol sa pambihirang gamot na 'yon.

Nilapitan ko siya at agad na sinuot ang helmet para makaalis.

Mabuti nang sigurado, at baka kahit anong ganda nitong babaeng 'to ay mabaril ko 'to kapag kinagat na naman niya ang tainga ko.

NANG NANDITO na kami sa tagong bahay na tinitirhan ko ay agad akong naghubad ng jacket. When I looked at her, she just looked around while her nose grew while smelling.

Napaikot ang mata ko sa hangin saka siya hinila papunta sa bath tub. Inayos ko naman ang tubig ro'n at siya nama'y mukhang nasasarapan sa balikat ko na kagat lang naman niya.

Sa 'di malamang dahilan ay bigla-bigla nalang ako napapangiti. Pero agad 'yong nawala nang maramdamang pabaon na ang ngipin niya dahil nakasando nalang ako at walang jacket.

"Uh— oh," inilingan ko ito para sabihin itigil ang ginagawa. Hinarap ko siya saka ako bahagyang lumayo.

"Not again, 'wag mo na ulit ako kakagatin kung ayaw mo mabaril." Banta ko pero tulad kanina, wala siyang pakialam at ungol lang ang isinagot habang ako matiim na nakatitig sa kaniya.

"Arrgghh.." Napangiwi nalang ako saka tiningnan ang kabuuan niya. Balak ko siyang paliguan—

P-Pa'no ko pala siya huhubaran???

Napalunok ako nang wala sa oras. Oo na't kauri niya na rin sila pero hindi ibig sabihin manyakis na ako para tingnan o abusuhin ang katawan niyang nakakatakam— I mean, hubaran siya nang gano'n gano'n lang dahil may respeto parin ako sa babae kahit pa kauri na niya sila.

Baka magwala siya kung hubaran ko siya? Baka magalit— wait, magalit? Wala sila sa tamang pag-iisip at ang nasa isip lang nila ay kumain ng buhay ng tao.

I sighed and looked at her earnestly. She was completely oblivious, taking in her surroundings with pure innocence. "Wala akong balak pagsamantalahan ka, ha. H-Huhubaran sana kita at para malinis natin ang k-katawan mo..." huminga ako nang malalim dahil parang nakakahiya ang sinasabi ko.

Fuck! Nahihiya ako sa magandang zombie.

Nakatingin lang din siya sa'kin at napatingin sa dibdib ko. Lumapit siya ro'n at bahagya 'yong kinagat kaya natawa ako nang mahina.

Kahit nanginginig ang kamay ay hinubaran ko siya. Pinilit kong huwag humarap at nanlaki ang mga mata ko nang lumantad sa harap ko ang dibdib niyang naka-b*a pa!

Fuck! f**k! f**k! 'Wag maakit sa katawan ng zombie! Damn it!

Umiwas ako nang tingin at kita ko ang inosente niyang pagtitig sa'kin. I took a deep breath to calm myself and faced her and immediately to immersed in the water. I breathed a sigh of relief when her chest was already covered because the water had reached there.

Ang puti pala niya. Lalo na 'yong dibdib niya—

"f**k!" Napamura ako at marahas na napahilamos sa buo kong mukha dahil ayaw tumigil nang kaberdehan nang utak ko. Napatingin siya sa'kin habang tahimik lang.

Pumasok rin ako sa bath tub at paharap sa kaniya na inilubog ang katawan sa tubig.

She amazed me. Siya lang ba ang may kakayahan na manahimik kahit saglit, umungol o umalulong?

Nakatitig parin ako sa kaniya. Wala sa sariling kinuha ko ang tabo at dahan-dahang ibinuhos 'yon sa ulo niya kaya para siyang napaso at gusto sumigaw kaya natawa ako.

"Relax..." sabi ko na para siyang matataranta. Kinuha ko ang sabon saka inabot ang braso niya at sinabon 'yon pataas sa balikat niya.

Nang matapos ay sa kabilang braso naman ako dumako. Pagkatapos sa may leeg, bahagyang tumagilid ang ulo niya para mas pag igihan ko ang pagsabon sa leeg niya at sa 'di malamang dahilan ay nag-init ang katawan ko.

Oh, f*****g great. Tempting with this gorgeous and sexy zombie?

Agad kong itinigil ang ginagawa dahil ang lakas nang t***k ng puso ko at ang kaibigan ko sa baba gusto nang kumawala!

Huminga ako nang malalim sa frustasyong nararamdaman. Bakit parang binabaliw ako ng zombie na 'to?

Maputla ang mukha niya pero mapupula ang mga labi. I wonder, does it come from someone's blood she has eaten? I shook my head and tried to stop thinking about those things. Nang mag-angat na ang tingin ko sa kaniya ay nakababa ang tingin niya na para bang tinitingnan ang sarili sa tubig. Umangat ang kamay ko upang abutin ang baba niya at bahagyang pakatitigan sa'kin.

Nagsalubong ang mga mata namin at bumalik na naman sa lakas nang t***k ang puso ko. Namalayan ko nalang ang sarili na hinahaplos ang mukha niya papunta sa labi niya.

Ang isang daliri ko ay nanunudyong tumusok sa malambot at mapula niyang labi. Dahan dahan lumapit ang mukha ko sa kaniya habang siya ay tahimik na nakamasid sa'kin.

I was about to kiss her whenー

"AAAAAAHHHHHH! f**k! MASAKIT!" Napahiyaw ako sa sakit nang kagatin niya nang mariin ang daliri ko!

"f**k!" Mura ko na naman nang mabawi ang daliri ko sa kaniya. Parang maiiyak ako na ewan dahil may dugong lumabas ro'n.

Sirain ba naman ang pagkakataon!

Titingnan ko sana siya nang masama pero nasalubong ko ang mata niyang nakakamatay rin ang tingin sa'kin na para bang ang sama nang ginawa ko.

Nagtaka ako pero naglaon ang emosyong 'yon sa mata niya nang makitang may dugo! Parang lumiwanag ang mukha niya sa nakita kaya tumayo agad ako nang akma siyang lalapit para kagatin na naman ang daliri kong dumudugo.

"Damn it! Diyan ka lang kung ayaw mong barilin kita!" Naiinis kong singhal sa kaniya. Bigla ay lumungkot ang mukha niya 'saka nagbaba nang tingin.

Nakonsensiya agad ako kaya itinaas ko na naman ang baba niya para salubungin ang mata ko. Nasasayahan pa akong makipagtitigan sa mala red-brown niyang mga mata nang—

""AHHHHH! f*****g s**t! A-ANO BAAAA—MASAKIT! TANGINA!" KINAGAT NA NAMAN NIYA ANG DUMUDUGO KONG DALIRI!

✍️: @janesscious |Janess Manunulat

*****