Twenty-six
1789 Words
Acostas'
Agamani Astrid Ghaile Acosta
Katatapos lang ng first day examinations namin for 4 subjects at para nanaman kami nakawala sa kulungan.
"Astrid Astrid Astrid" sunod sunod na tawag ni Spike kasunod si Kiel na humahangos na pumasok sa room.
Wala yung mga pinsan ko at hindi ko alam kung san pumunta pero nag paalam naman na laabas sila. Kinakausap ko na kasi si Vreu.
"Bakit?" Si Cazdrin ang nag tanong na katabi ko habang kaharap namin ang iba pa naming kaklase.
"May...ano...may...hah....hooh..." parehas silang hinihingal kaya hindi sila makausap ng maayos pareho
May nag announce naman sa mic kaya napunta doon ang atensyon namin.
"To All 4th year students, Section Gold, Section Athena, Section Rock and Section Marivlloso please proceed to Auditorium 5. I repeat, to all 4th year students, Section Gold, Section Athena, Section Rock, and Section Marivlloso please proceed to auditorium 5"
Gaya ng sabi ay nag babaan naman kami papunta sa Auditorium 5 habang hindi parin natitinag ang kulitan ang tawanan namin.
Ganon kasaya kapag lalaki ang kasam. I feel unbetrayed. Yung tipong sure ka na hindi ka nila pag uusapan ng masama kapag nakatalikod ka? That's the feeling.
"Bakit ang daming sasakyan?" Kunot niong tanong ni Jason at inilibot pa ang tingin sa school ground.
"Baka may bisita?" Sabi ko naman kaya humarang sa harapan namin si Kiel at Spike.
"Kasi nga---" pinigil naman sya ni Dremion.
"Epepepep shhhh" sumenyas pa sya bago kami mag lakad ulit.
Ayun at parang may sili ang pwet ng dalawa na hindi mapakali.
Pag pasok namin sa Auditorium, maraming guards ang naka palibot sa stage maging sa labas kanina ay mayroon din at nag bow pa samin ng papasok kami.
Ang natatanging bakanteng mga upuan sa pwesto ng harap mismo na gitnang gitna na para bang sinadya.
"Dito kayo pumwesto" ini-aro pa ni Ms. de Guzman ang mga upuan na syang school organizer.
Kahit nag tataka ay umupo parin kami dun.
"Nakita nyo ba sila Vreu?" Tanong ko kay Kriz at umiling lang sya.
"Ayun sila oh!" Sabi ni Filip ay itinuro pa ang pintuan.
Nangunot pa ang noo ko ng makitang kumpleto ang mga pinsan at kapatid ko kasama si Kuya Andrei, Kuya Aimir at kuya Andrew.
Napatayo ako at kunot noong tinignan sila na sama samang paplapit.
"Yun yung Andrei! Shocks ang gwapo pala"
"I envy Astrid for being with them!"
"Sino kaya yung pinaka matangkad? Ang gwapo s**t"
"Aimir Acklein Acosta ang pangalan nyan, current CEO ng Acosta Corp dito sa pilipinas na dating sa London naka assign"
Halos lahat ng studyante ay pinapanood ang pag lapit nila lalo na't agaw pansin ang mga guards na naka palibot sakanila ay ang mga naka yukong iba na nasa daanan.
Huminto sila sa harapan ko kaya tinaasan ko sila ng kilay.
"What are you doing here?" Mataray na tanong ko at akmang hahawakan ni Kuya Andrei ang ulo ko kaya sinamaan ko sya ng tingin at tumawa naman sya at binawi ang kamay.
"I see that you're seating with all boys over here" kunot noo ang hitsura ni Kuya Aimir na parang hindi natutuwa.
"I've been doing that for years. Even sleeping with all of you. What's wrong with that" mataray parin ang pananalita ko kaya inirapan ako nito.
"It's different Ghaile. We're your cousins and they're not" kunot noo parin si Kuya Aimir.
"Tsh. It's not because all of you are guys" sabi ko at iminwestra sila at ang mga kaklase ko.
"Mind introducing us to them?" Sabad ni Kuya Andrew kaya nginiwian ko sya.
"They're my classmates" sabi ko at tinuro sila at nag bow naman sila at tinanguan nila.
"Only girl until here?" Nang aasar na sabi ni Kuya Sherwin kaya inirapan ko rin sya.
"So ano nga ang ginagawa nyo dito?" Taas kilay kong tanong.
"Share holder ang mga Acosta dito Ghaile. Are we probihited tobe here?" Tanong ni kuya Aimir.
"Hah. Then live here" asar na sabi ko at umupo at humalukipkip sa tabi ni Dremion.
"I hope that Ghaile is not a pain in the ass with all of you" seryosong sabi ni kuya Andrei kaya muli akong tumayo at tumawa naman sila.
"Shocks ang gwapo nilang lahat!"
"Music ata ang tawa nila"
"Ang sarap sa tenga"
"What?!" Inis na sabi ko sakanila at muli silang nag tawanan.
"Kasama namin ang ibang Acosta. Your favorite untie" nakakalokong sabi ni Kuya Craine at isinenyas ang pintuan at iniluwa naman nun si Tita Zen at Tito Garret na may kaakay.
"What the f**k?!" Asik ko at napatawa lang sila.
Huminto rin sa harap ko si Tita Zen at Tito Garret na may pekeng ngiti sa labi.
"Watch your mouth Ghaile. Your Grandfather is with us" naka ngiti pero mataray na sabi ni Tita.
Palihim ko lang syang inirapan at sinenyas na alis na sila bago umupo ulit sa tabi ni Dremion.
"Ang cool ng tita mo" bulong sakin ni Spike kaya inirapan ko sya.
"Edi nanay-in mo. Tignan ko lang kung maka ngiti ka pa" tinaasan nya ako ng kilay at nag iwas naman ako ng tingin.
"Is she not treating you right?" Sabad ni Vince kaya mas nag iwas ako ng tingin.
Mag susumbong yan eh!
"Astrid i'm asking you" sumeryoso ang boses ni Vince kaya nag baba ako ng tingin at napakagat labi.
"Sya kasi yung pinaka dahilan. Yung dahilan nung lahat. Simula sa umpisa. Kaya napunta ako sa London. Kaya nagapaka lasing si Kuya Garnet at naaksidente kami. Kaya iniwan ako ni Shan. Kaya madaming may ayaw sakin. Kaya maraming galit sakin. Kaya ayaw ako ng ibang Acosta. Kaya iniwan ako ni Ella. Kaya iniwan ako ni Madrid. Kaya iniwan ako ni Shane. Kaya iniwan ako ng mga kaibigan ko."
Gusto kong sabihin yun pero hindi ko magawa. Gusto kong isagot yun pero hindi ko kaya.
"Are you crying?" Doon ko lang naramdaman na may tumulo na palang luha sa mata ko kaya agad ko yung pinunasan ng palihim.
"Ha?" Tanong ko at nag angat ng tingin.
"Answer me Astrid. Is she not treating you right?" Bakas na ang inis sa boses ni Vince kaya umiling naman ako.
"O-ofcourse not. She's an Acosta after all" so hindi malabo na i-miss treat nya ako.
Wala namang maniniwala kapag sinabi kong mini-miss-treat nila ako diba? Kasi look at my life. Madaming materyal na bagay ang nasa sakin.
Pero hindi ba pag mi-miss treat yung ikulong ka sa kwarto at hindi kumain ng dalawang buong araw? Hindi ba pag mi-miss treat yung iwanan ka mag isa sa bahay ng walang makakain at walang kasama sa murang edad mo na 5?. At mas lalong hindi ba pag mi-misstreat yung may makikita ka nalang na nanonood sayo habang naliligo ka?. Tell me and i'll be good.
Reyna daw ako ng Acosta? Reyna ako para sa mnga pinsan ko at sa mga kapatid ko. Pero pag wala na sila, reyna ako ng pinapahirapan ng mga nakakatanda.
Si Lolo lang ang tanging kakampi ko. Dahil maging si Mommy ay walang ginagawa. Si Daddy ay walang oras. At sila Kuya ay nakikita ako bilang positibo. Bakit kailangan kong baguhin yun?.
Masaya raw maging nag iisang babaeng Acosta? Kahit gaano kahirap ang mag sabi nun, willing akong makipagpalit ng buhay sakanya.
Naka yuko lang ako at nilalaro ang daliri ko ng marinig ko ang malakas na pag bati ng kung sino sa mikropono.
Si Tito Hein.
Matangkad, Makisig, Kagalang galang at gwapo. Mayaman rin at may magandang asawa. Kaya sinong maniniwala sakin kung sasabihin kong pinapanood nya akong maligo habang nilalaro ang alaga nya sa mismong harapan ko. Lalo na't isa akong Acosta.
Minulestya si Ms. Painite? Hindi na ako mag tataka ron.
Minsan nang nagising ako ng may humahaplos sa katawan ko. Madalas yung ginagawa ng nakakatandang Acosta. Pero hindi naman nilang binalak na galawin ako ng buo.
Ginusto ko naring pumunta sa London dahil sanay naman akong iniiwan sa bahay. Pero hindi ko naman alam na mas lalala pala. Na ang mga nakakatandang Acosta ay gagawin akong Sight Attraction.
"Ayos ka lang ba talaga?" Tanong sakin ni Dremion at bahagya oang hinawakan ang naka kuyom kong palad na bahagya pang nanginginig.
"O-o-oo" utal utal kong sabi.
Naramdaman ko ang pag alis nya sa inuupuan nya at umupo sa harap ko na sinisilip pa ang mukha ko.
Busy naman sa pakikinig yung iba kaya hindi nila napansin.
Mas yumuko ako dahil tumutulo na ng paisa-isa ang luha ko.
Mas yumuko pa sya at maya maya lang ay hinuli ang pisngi ko.
"s**t. Why are you crying" mahina at nag pa-panic na tanong nya at inangat ng kaunti ang mukha ko.
Nag tagpo ang mata nya at tila hindi nya alam ang gagawin nya.
"Stop crying" pinunasan nya pa ang luha ko at pilit akong pinapatahan kahit hindi naman madami ang pag luha ko.
"Good Afternoon students" dumagundong mula sa mikropono ang buong buo na boses at malalim na boses ni Lolo.
"Umupo ka, baka makita ka ni Lolo" nanginginig ang boses ko at isinenyas ang upuan nya.
Bumuntong hininga pa sya at umupo sa tabi ko.
"I'm Apostol Frederico Acosta" naka ngiting pakilala ni Lolo.
Nag angat ako ng tingin at napansing nasakin pala ang paningin nya. Ngumiti sya sakin kaya nginitian ko rin sya.
Nilingon pa ako ng ilan kong kaklase at nagulat sa hitsura ko. Kahit kasi paluha luha lang ako ay madaling mamula ang mata ko at ang ilong ko.
Sumenyas ako sakanila ng okay sign at isinenyas si Lolo.
"2 weeks from now, is the biggest sports event between Connaissance Internatinal School, Western International School, Xandrè International School at Devine International school. I wish all the athlethes from this year will have a good performance" naka ngiting anunsyo ni Lolo at inilibot pa ang mata.
"And a week after that, a very special occassion will happen" anunsyo pa ni Lolo kaya nag bulungan ang mga studyante na maski ako ay nagtaka dahil wala naman sa board of announcement ang tungkol dun.
"The one and only Heiress of Acostas will reach her legal age" napatigil naman ako at nilingon ng mga istudyante.
Hala?! Bakit kailangang i announce yan?! What the focc?!
"I want....to invite the whole fourth year to go there. It'll be a very special day for me. So for being your School Board President and Chief, it'll be great if all you will be present." Hindi parin ako makakilos at nanatiling titug na titig kay Lolo.
Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin.
Matapos rin naman ng ilan pang diskusyon ay umalis rin ang mga Acosta.
Pag labas naman namin ay tumabi parin agad sakin si Dremion.
"Why are you crying earlier?" Bulong nya sakin kaya nilingon ko sya.
"Nothing important" sagot ko at nag pilit ng ngiti
- Writer
